| Państwo | |
|---|---|
| Lider | |
| Data założenia |
15 czerwca 1991 |
| Ideologia polityczna | |
| Poglądy gospodarcze | |
| Liczba członków |
19 tys. (2014) |
| Młodzieżówka | |
| Barwy | |
| Obecni posłowie |
22/338 |
| Obecni senatorowie |
0/105 |
| Strona internetowa | |
Blok Quebecki (fr. Bloc québécois) – partia polityczna działająca w Kanadzie na poziomie federalnym, a mająca swoją bazę w prowincji Quebec. Najważniejszym elementem programu partii jest dążenie do uzyskania niepodległości Quebecu. Celami doraźnymi jest reprezentowanie Quebecu i frankofonii kanadyjskiej w parlamencie federalnym. Ideologia i założenia programowe partii zbliżają ją do socjaldemokracji.
Przed powstaniem BQ istniały próby powołania wyłącznej reprezentacji interesów Quebecu w poza nim angielskojęzycznej Kanadzie. Już w 1941 powstał Bloc Populaire, lecz poza jednorazowym sukcesem w 1944, kiedy to partia wprowadziła do parlamentu 4 posłów, nie zapisała się niczym w historii.
Idea, i jak powszechnie uważano w Quebecu, paląca potrzeba własnej reprezentacji w Ottawie, powróciła po tzw. kryzysie październikowym. Próby powołania partii federalnej reprezentującej wyłącznie Quebec początkowo nie powiodła się. Powstałe w siedemdziesiątych i osiemdziesiątych Union populaire i Nacjonalistyczna Partia Quebecu czekał efemeryczny żywot.
Blok Quebecu powstał w 1990 przez secesje części frankofońskich członków klubów parlamentarnych partii konserwatywnej i liberalnej. Początkowo deputowani ci stworzyli nieformalna grupę, lecz w czasie negocjacji porozumienia z Meech Lake zaczęli występować jaka niezależna partia na poziomie federalnym. Pierwszym liderem Bloku został Lucien Bouchard, poprzednio był ministrem ochrony środowiska w konserwatywnym rządzie. W pierwszych wyborach, w których BQ wystąpił jako niezależna partia, zdobył aż 54% głosów frankofońskich, zajmując fotele oficjalnej opozycji. Po upadku porozumienia konstytucyjnego, Bloc, wraz z siostrzaną, działającą na poziomie prowincjonalnym Partią Quebecu, doprowadził do rozpisania referendum na temat niezależności Quebecu. Secesjoniści zostali pokonani w tym referendum niewielkim marginesem głosów. Po przegranym referendum Bouchard zastąpił odchodzącego Jacques’a Parizeau na stanowisku lidera Partii Quebecu, a zarazem premiera Quebecu, zgodnie z zasadami systemu westminsterskiego. Nowym przewodniczącym partii został Michel Gauthier. Po przegranym referendum i pewnej normalizacji sytuacji w Quebecu partia straciła nieco na popularności, ciągle pozostając jednak trzecią siłą federalną w Kanadzie.
Wszystkie mandaty zdobyte przez Blok Quebecki zostały uzyskane w Quebec.
| Wybory | liczba mandatów | liczba głosów | % (cała Kanada) | % (Quebec) |
|---|---|---|---|---|
| 1993 | 54/295 |
1 835 784 | 13,52 | 49 |
| 1997 | 44/301 |
1 385 821 | 10,67 | 38 |
| 2000 | 38/301 |
1 377 820 | 10,72 | 40 |
| 2004 | 54/308 |
1 672 874 | 12,40 | 49 |
| 2006 | 51/308 |
1 553 201 | 10,48 | 42 |
| 2008 | 49/308 |
1 379 565 | 9,98 | 38,1 |
| 2011 | 4/338 |
889 788 | 6,04 | 23,4 |
| 2015 | 10/338 |
818,652 | 4,7 | 19,3 |
| 2019 | 32/338 |
1 387 030 | 7,6 | 32,4 |
| 2021 | 32/338 |
1 301 598 | 7,6 | 32,1 |
| 2025 | 22/338 |
1 236 338 | 6,3 | 27,7 |