| Rok założenia | |
|---|---|
| Rok rozwiązania | |
| Pochodzenie | |
| Gatunek | |
| Aktywność |
1967–1972 |
| Wydawnictwo |
Polygram Records, Philips Records, Megaforce Records, Magnum Records, Thunderbolt Records, Nibelung Records, Track Records, Rockview Records, Rainman Records |
| Skład | |
| Paul Whaley (zmarły) Dickie Peterson (zmarły) Duck MacDonald | |
| Byli członkowie | |
| Leigh Stephens Randy Holden Ralph Burns Kellogg (Ethan James) Norman Mayell Bruce Stephens Gary Lee Yoder Eric Albronda Jerre Peterson Vale Hamanaka Jerry Whiting Ruben de Fuentes Nick St. Nicholas Terry Rae Tony Rainier Mike Fleck Brent Harknett Billy Carmassi Eric Davis David Salce Dieter Saller Gary Holland | |
| Strona internetowa | |
Blue Cheer – amerykańskie trio psychodeliczne powstałe w 1967 w San Francisco, blisko związane z ruchem hippisowskim. W 2009 roku po śmierci Dickie Petersona grupa została rozwiązana.
W wolnym tłumaczeniu nazwa zespołu znaczy: „smutny wiwat”. Mówiono tak na LSD.
Członkami grupy byli m.in.: Dickie Peterson (basista i wokalista), Leigh Stephens i Duck McDonald (gitarzyści), Paul Whaley (perkusista). Trio było jedną z pierwszych formacji, które psychodelicznego rocka opartego na mocnym przesterze gitary łączyły z bluesem i ciężkim graniem hard rocka.
Brzmienie Blue Cheer było ubogie, ascetyczne, lecz hałaśliwe. Grupę stawia się w szeregu najważniejszych zespołów undergroundowych mających wpływ na kształtowanie się m.in. hard rocka, heavy metalu i licznych jego odmian; niektórzy stawiają zespół w gronie prekursorów punk rocka.
Najbardziej znanymi utworami grupy są: Peace of Mind oraz Summertime Blues.
Źródło.