Bocian sinodzioby

Bocian sinodzioby
Ciconia maguari
(J.F. Gmelin, 1789)
Ilustracja
Systematyka
Domena

eukarionty

Królestwo

zwierzęta

Typ

strunowce

Podtyp

kręgowce

Gromada

ptaki

Podgromada

Neornithes

Infragromada

ptaki neognatyczne

Rząd

bocianowe

Rodzina

bociany

Rodzaj

Ciconia

Gatunek

bocian sinodzioby

Synonimy
  • Ardea Maguari J.F. Gmelin, 1789
  • Euxenura maguari (J.F. Gmelin, 1789)
Kategoria zagrożenia (CKGZ)

Zasięg występowania
Mapa występowania

     występuje przez cały rok

     tylko poza sezonem lęgowym

Bocian sinodzioby (Ciconia maguari) – gatunek dużego ptaka z rodziny bocianów (Ciconiidae), zamieszkujący Amerykę Południową. Nie wyróżnia się podgatunków. Nie jest zagrożony.

Wygląd
Ma prosty, szary dziób z ciemnoczerwoną końcówką. Nogi i stopy czerwone. Naga jasnoczerwona skóra wokół oczu i na kantarku. Reszta upierzenia biała, z wyjątkiem ogona, dolnej części grzbietu, dużych pokryw skrzydłowych i lotek, które są czarne. Tęczówka jasnożółta. Samice upierzeniem przypominają samce.
Rozmiary
Długość ciała 97–110 cm. Rozpiętość skrzydeł 150–180 cm. Średnia masa ciała: samce 4,2 kg, samice 3,8 kg.
Zasięg, środowisko
Głównie spotkać go można na wschód od Andów – od Kolumbii, Wenezueli, Gujany i północnej Brazylii po środkową Argentynę. Sporadycznie zalatuje z Argentyny do Chile nad Andami. Zamieszkuje tereny otwarte, głównie na nizinach. W Boliwii spotykany do 2500 m n.p.m.
Zachowanie
Zwykle spotykany w grupach lub samotnie, czasami z innymi gatunkami. Bardzo często krąży w powietrzu.
Status zagrożenia
Międzynarodowa Unia Ochrony Przyrody (IUCN) uznaje bociana sinodziobego za gatunek najmniejszej troski (LC, least concern) nieprzerwanie od 1988 roku. W 2023 roku organizacja Wetlands International szacowała, że liczebność populacji mieści się w przedziale 50 000 – 100 000 osobników (co przelicza się na 33 300 – 66 700 osobników dorosłych), zaś jej trend oceniła jako stabilny w ciągu trzech pokoleń, tj. 32,5 roku.