Bogdan Baran (ur. 10 sierpnia 1952 w Krakowie) – polski pisarz, eseista, autor własnych książek i ponad stu przekładów książkowych z humanistyki i literatury pięknej niemieckiej, anglosaskiej i romańskiej.
W latach 1976–1983 pracownik Instytutu Filozofii UJ, w latach 1983–1987 redaktor Wydawnictwa Literackiego. W latach 90. wydawca, obecnie przewodniczący Rady Redakcyjnej Wydawnictwa Aletheia.
Członek PEN Clubu, członek Prezydium ZG Stowarzyszenia Pisarzy Polskich, członek Rady Organizacji Pozarządowych przy Ministrze Kultury i Dziedzictwa Narodowego (2013–2016), prezes Zarządu Fundacji Domu Literatury w Warszawie. W latach 1985–1990 stypendysta m.in. Fundacji Humboldta i Fundacji Boscha (RFN), Instytutu Nauk o Człowieku (Austria).
Wybrana twórczość
Anatem B. czyli historia naturalna Rzeczywistości (1983)
Walter Benjamin, Berlińskie dzieciństwo na przełomie wieków (2010); Ulica jednokierunkowa (2011); Dziennik moskiewski (2012); Sny (2017); Krytyka i narracja. Pisma o literaturze (2018), Podróże wyobraźni (2021)