Bogdan Wojdowski

Bogdan Wojdowski
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia

16 listopada 1930
Warszawa

Data i miejsce śmierci

21 kwietnia 1994
Warszawa

Narodowość

polski Żyd

Dziedzina sztuki

literatura

Ważne dzieła
  • Chleb rzucony umarłym
  • Krzywe drogi
Nagrody

Nagroda Kościelskich (1964), państwowa nagroda II stopnia (1974), nagroda II stopnia ministra kultury i sztuki (1975)

Grób Bogdana Wojdowskiego na cmentarzu żydowskim przy ulicy Okopowej w Warszawie

Bogdan Wojdowski, pierwotnie Dawid Wojdowski (ur. 16 listopada 1930 w Warszawie, zm. 21 kwietnia 1994 w Warszawie) – polski pisarz, krytyk literacki i teatralny oraz publicysta.

Życiorys

Urodził się w rodzinie żydowskiej jako syn Szymona Jakuba Wojdowskiego (stolarza-tapicera) i Edwardy z domu Bark. Latem 1942 razem z młodszą siostrą został wyprowadzony z warszawskiego getta i ukryty po aryjskiej stronie.

W 1954 ukończył studia polonistyczne na Uniwersytecie Warszawskim. Debiutował w tygodniku „Wieś” w 1951; należał do redakcji „Przeglądu Kulturalnego” i w latach 1960–1964 „Współczesności”. Twórczość literacka Wojdowskiego dotyczy w znacznej części wydarzeń II wojny światowej, w tym zagłady polskich Żydów. Często, jak na przykład w powieści Chleb rzucony umarłym (nagrodzonej przez Ministerstwo Kultury i Sztuki), obok tragedii środowiska i dramatyzmu sytuacji jednostki ukazuje psychikę ofiar hitleryzmu: uczucie poniżenia i zagubienia wraz z wolą walki o przeżycie i ocalenie własnego człowieczeństwa, godności indywidualnej.

Najchętniej sięgał do krótszych form literackich, zwłaszcza w zakresie tematyki współczesnej, którą oddawał z dużym autentyzmem i znajomością bytu środowisk podmiejskich. Jego prozę charakteryzowała przenikliwa obserwacja społeczna i obyczajowa, nasycenie konkretem, swoisty liryzm. Szczególnie interesowała go psychika bohaterów jego opowieści – ludzi w sytuacjach szczególnych, którym z trudem mogą sprostać. Cechował go wyrazisty styl wytworzony precyzją słowa i plastyką obrazu kreślonego ostro i syntetycznie.

Zmarł śmiercią samobójczą. Został pochowany na cmentarzu żydowskim przy ulicy Okopowej w Warszawie (kwatera 2, rząd 9).

Inne informacje

W 2013 rodzina pisarza (żona Maria Iwaszkiewicz-Wojdowska i siostra Irena Grabska) przekazały jego archiwum Bibliotece Narodowej.