Objawy porażenia na szczypiorze cebuli wywołane przez Botryotinia squamosa | |
| Systematyka | |
| Domena | |
|---|---|
| Królestwo | |
| Typ | |
| Klasa | |
| Rząd | |
| Rodzina | |
| Rodzaj | |
| Gatunek |
Botryotinia squamosa |
| Nazwa systematyczna | |
| Botryotinia squamosa Vienn.-Bourg. Ann. Inst. Rech. Agron., Ser. C. (Ann. Epiphyt.) 4: 38 (1953) | |
Botryotinia squamosa Vienn.-Bourg. – gatunek grzybów z rodziny twardnicowatych (Sclerotiniaceae).
Pozycja w klasyfikacji według Index Fungorum: Botrytinia, Sclerotiniaceae, Helotiales, Leotiomycetidae, Leotiomycetes, Pezizomycotina, Ascomycota, Fungi.
Po raz pierwszy opisał go Georges Viennot-Bourgin w 1953 r. Synonimy:
Grzyb mikroskopijny. Jego anamorfa znana jest jako Botrytis squamosa. Pasożyt i saprotrof występujący w tkankach porażonych roślin i na ich obumarłych resztkach. Na powierzchni porażonych roślin tworzy szary nalor złożony z konidioforów i zarodników konidialnych.
Na porażonych i pozostających w glebie resztkach roślin wytwarza sklerocja. Kiełkują one na wiosnę i wytwarzają bezpłciowo ogromną ilość konidiów dokonujących infekcji pierwotnej młodych roślin. Na sklerocjach czasami wytwarzane są także apotecja, w których na drodze płciowej powstają askospory. Nie odgrywają one większej roli w rozprzestrzenianiu choroby. Sklerocja mogą przetrwać w glebie do 21 cm na głębokości poniżej 15 cm.
Gatunek rozprzestrzeniony w Europie, USA, Azji i Australii Wśród roślin uprawnych poraża cebulę, czosnek i pora. Wraz z innymi patogenami wywołuje u nich chorobę o nazwie zgnilizna szyjki cebuli.