Brown Bluff
 Brown Bluff (2011) | |
| Terytorium | |
|---|---|
| Położenie | |
| Wysokość |
720 m n.p.m. |
Położenie na mapie Półwyspu Antarktycznego  | |
Położenie na mapie Antarktyki  | |
 63°32′S 56°55′W/-63,533333 -56,916667 | |
.jpg)
Brown Bluff – wygasły wulkan we wschodniej części Tabarin Peninsula na północno-wschodnim krańcu Półwyspu Antarktycznego.
Nazwa
Początkowo obiekt nazywany był prawdopodobnie Cabo Hope od Zatoki Nadziei (ang. Hope Bay). Po badaniach regionu w marcu 1946 roku przez Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS), wzniesienie otrzymało nazwę Brown Bluff od czerwono-brązowych skał na jego północnych stokach.
Geografia
Góra o ściętym szczycie pokrytym lodem położona ok. 6 km na południe od Zatoki Nadziei we wschodniej części Tabarin Peninsula na północno-wschodnim krańcu Półwyspu Antarktycznego. Wznosi się na ok. 720 m, a jej średnica u podstawy to ok. 7 km.
Bazaltowy wulkan wygasły, którego wiek szacowany jest na 1,1 do 1,22 mln lat, a jego erupcja miała miejsce pod ponad 400–metrową warstwą lodu. W jego ewolucji wyróżnia się cztery etapy: lawę poduszkową, tufowy stożek, obsunięte zbocze i hialoklastyczną deltę.
Jego północne stoki tworzą skały wulkaniczne o charakterystycznej czerwono-brązowej barwie. Pod skałami znajduje się pokryta popiołami wulkanicznymi plaża, o długości ok. 1,5 km. Północne stoki Brown Bluff są silnie zerodowane, z licznymi piargami i odłamkami skalnymi. Od wschodu i zachodu obszar okalają lodowce.
Na głazach przybrzeżnych do wysokości 185 m zaobserwowano porosty z rodzajów Xanthoria i Caloplaca, a wyżej mchy.
Obszar jest ostoją ptaków IBA z uwagi na zamieszkującą go dużą kolonię ptaków morskich, przede wszystkim pingwinów białookich. Naliczno tu 18630 gniazdujących par pingwinów białookich (stan na 2013 rok) i ok. 550 par pingwinów białobrewych (stan na 2010 rok). Odnotowano tu również gniazda mew południowych i oceanników żółtopłetwych. Ponadto na obszarze tym można spotkać gniazda warcabników, petreli śnieżnych, kormoranów niebieskookich, pochwodzióbów żółtodziobych, wydrzyków antarktycznych i brunatnych, a także rybitw antarktycznych. Zaobserwowano tu również weddelki.
Turystyka
Brown Bluff jest popularnym celem wycieczek turystycznych. Wszystkie wycieczki muszą odbywać się pod nadzorem przewodników.
Uwagi
- ↑ BirdLife International (2023) podaje, że Brown Bluff leży ok. 13 km na południowy wschód od Zatoki Nadziei i 8 km na zachód od Jonassen Island, zob. Bird Life International ↓.
- ↑ Gazetteer of the British Antarctic Territory podaje, że Brown Bluff wznosi się na ok. 745 m, zob. SCAR Composite Gazetteer of Antarctica and Gazetteer of the British Antarctic Territory ↓.
Przypisy
- 1 2 SCAR Composite Gazetteer of Antarctica and United States Gazetteer ↓.
- 1 2 SCAR Composite Gazetteer of Antarctica and Gazetteer of the British Antarctic Territory ↓.
- ↑ Smellie, Panter i Geyer 2021 ↓, s. 267.
- ↑ Smellie, Panter i Geyer 2021 ↓, s. 267–268.
- ↑ Zimbelman i Gregg 2013 ↓.
- 1 2 3 4 5 6 7 Bird Life International ↓.
- 1 2 3 4 5 Antarctic Treaty Secretariat ↓.
Bibliografia
- Antarctic Treaty Secretariat: Visitor Site Guide: Brown Bluff. [w:] www.ats.aq [on-line]. [dostęp 2023-04-08]. (ang.).
- BirdLife International: Important Bird Areas factsheet: Brown Bluff. 2023. [dostęp 2023-04-08]. (ang.).
- Brown Bluff (Gazetteer of the British Antarctic Territory). W: Scientific Committee on Antarctic Research (SCAR): SCAR Composite Gazetteer of Antarctica. (ang.).
- Brown Bluff (United States Gazetteer). W: Scientific Committee on Antarctic Research (SCAR): SCAR Composite Gazetteer of Antarctica. (ang.).
- Smellie, John L., Panter, K.S., Geyer, A.: Volcanism in Antarctica: 200 Million Years of Subduction, Rifting and Continental Break-up. Geological Society of London, 2021. ISBN 978-1-78620-536-0. [dostęp 2023-04-08]. (ang.).
- Zimbelman, James R. and Tracy K. P. Gregg: Environmental Effects on Volcanic Eruptions From Deep Oceans to Deep Space. Springer US, 2013. ISBN 978-1-4615-4151-6. [dostęp 2023-04-08]. (ang.).