Bruno Cremer

Bruno Crémer
ilustracja
Imię i nazwisko

Bruno Jean Marie Crémer

Data i miejsce urodzenia

6 października 1929
Saint-Mandé, Francja

Data i miejsce śmierci

7 sierpnia 2010
Paryż, Francja

Zawód

aktor

Współmałżonek

Chantal Cremer ​(1984–2010; jego śmierć)

Lata aktywności

1952–2005

Multimedia w Wikimedia Commons

Bruno Jean Marie Crémer (ur. 6 października 1929 w Saint-Mandé, we Francji, zm. 7 sierpnia 2010 w Paryżu, we Francji) – francuski aktor filmowy, teatralny i telewizyjny.

Życiorys

Urodził się w Saint-Mandé w departamencie Dolina Marny, na wschodnich przedmieściach Paryża. Jego matka, Jeanne Rullaert, była muzykiem pochodzenia belgijsko–flamandzkiego, natomiast ojciec, Georges – przedsiębiorcą z Lille; choć urodził się jako Francuz, przyjął obywatelstwo belgijskie po tym, jak francuska armia odmówiła mu przyjęcia do służby podczas I wojny światowej. Sam Bruno po osiągnięciu pełnoletności zdecydował się na obywatelstwo francuskie. Większość dzieciństwa spędził w Paryżu. Uczęszczał do prywatnej szkoły Cours Hattemer. Po ukończeniu edukacji na poziomie średnim postanowił rozwijać pasję do aktorstwa – która towarzyszyła mu od dwunastego roku życia – i od 1952 kształcił się w tym kierunku w Conservatoire national supérieur d’art dramatique.

Jego kariera rozpoczęła się od dziesięciu lat pracy w teatrze, gdzie wcielał się w postacie z utworów Szekspira, Oscara Wilde’a i Jeana Anouilha. W 1959 stworzył kreację Tomasza Becketa w światowej premierze sztuki Anouilha pt. Becket. W 1981 zagrał rolę Maximilian „Maxa” Berbera we francuskiej inscenizacji dramatu Bent.

Po raz pierwszy trafił na ekran w komediodramacie Daniela Gélina Długie zęby (Les Dents longues, 1953). W dramacie kryminalnym Yvesa Allégreta Wyślij kobietę, gdy zawiedzie diabeł (Quand la femme s’en mêle, 1957) u boku Alaina Delona otrzymał swoją pierwszą rolę uwzględnioną w napisach końcowych. Jednak prawdziwy rozkwit jego kariery nastąpił po zagraniu roli chorążego Willsdorfa w dramacie wojennym Pluton 317 (La 317ème section, 1965), którego akcja rozgrywa się w Indochinach w czasach francuskich wojen kolonialnych. Od tego momentu Cremer stał się popularnym aktorem i wystąpił w ponad 110 produkcjach kinowych oraz telewizyjnych. Rozpoznawalność zapewniła mu rola komisarza Julesa Maigreta we francuskim serialu telewizyjnym Maigret, emitowanym w latach 1991–2005.

22 grudnia 1984 ożenił się z psychiatrą Chantal Hillion, z którą miał dwie córki: Constance i Marie-Clémentine. Z poprzedniego małżeństwa miał syna, Stéphane, który został pisarzem.

W 2000 wydał swoją autobiografię Un certain jeune homme.

Zmarł 7 sierpnia 2010 w Paryżu z powodu choroby nowotworowej w wieku 80 lat.

Filmografia

Przypisy

  1. ↑ C.S.: Bruno Crémer (1929–2010). Find a Grave. [dostęp 2026-07-19]. (ang.).
  2. ↑ Bruno Crémer biographie (1929–2010). AlloCiné. [dostęp 2026-07-20]. (fr.).
  3. ↑ Bruno Crémer. Rotten Tomatoes. [dostęp 2026-07-19]. (ang.).
  4. ↑ Bruno Crémer: Un certain jeune homme. Paryż: Éditions de Fallois, 2000, s. 286. ISBN 2-87706-391-7.
  5. ↑ Ronald Bergan, Bruno Crémer obituary, „The Guardian”, 25 sierpnia 2010 [dostęp 2026-07-19] (ang.).

Linki zewnętrzne