Buchnera dura | |||
| Systematyka | |||
| Domena | |||
|---|---|---|---|
| Królestwo | |||
| Podkrólestwo | |||
| Nadgromada | |||
| Gromada | |||
| Podgromada | |||
| Nadklasa | |||
| Klasa | |||
| Nadrząd | |||
| Rząd | |||
| Rodzina | |||
| Rodzaj |
Buchnera | ||
| Nazwa systematyczna | |||
| Buchnera L. Sp. Pl.: 630 (1753) | |||
| Typ nomenklatoryczny | |||
|
B. americana Linnaeus | |||
| Synonimy | |||
| |||


Buchnera – rodzaj roślin z rodziny zarazowatych (Orobanchaceae). Należy do niego 139 gatunków. Zasięg rodzaju obejmuje wszystkie kontynenty w strefie międzyzwrotnikowej oraz wschodnią Azję i wschodnią Amerykę Północną (sięgając do południowo-wschodniej Kanady). Centrum zróżnicowania gatunkowego znajduje się w Afryce. Rośliny są półpasożytami. Niektóre gatunki wykorzystywane są jako rośliny lecznicze, np. B. leptostachya stosowana jest w Tanzanii do leczenia bólu uszu.
Niejasna jest geneza nazwy rodzajowej. Karol Linneusz w 1738 napisał, że nazwa upamiętnia „A.E. von Büchner”, w kolejnych publikacjach (1753, 1754) pomijając informacje o genezie nazwy. Niektóre źródła wskazują na niemieckiego botanika Johanna Gottfrieda Büchnera (1695–1749), mimo niezgodności inicjałów.
W XIX wieku proponowano dla rodzaju polską nazwę „owłasta”.

Rodzaj z plemienia Buchnereae z rodziny zarazowatych (Orobanchaceae).