Gra w ligach amatorskich przed fuzją (1938–1974)
Wracając do rozgrywek amatorskich, Calais dołączył do CFA w 1962 po zdobyciu tytułu mistrza Division d'Honneur. Calais rozwijało się w CFA, grając takimi zawodnikami jak Forcioli, Godzek, Duville i Plancque, aż do spadku w sezonie 1965/66. Następnie klub przez kolejne 3 sezony grał w Division d'Honneur, którą wygrał w 1969. Calais, pod kierownictwem prezesa Viniacourta i trenera Claude'a Plancque, ponownie grało w CFA.
Finał Pucharu Francji i rozwiązanie klubu (1999–2017)
W sezonie 1999/2000 CRUFC osiągnęło największy sukces w historii klubu, docierając do finału Pucharu Francji, eliminując po drodze m.in. Lille OSC czy RC Strasbourg. W półfinale rozgrywek spotkało się z Girondins Bordeaux. Calais wygrało mecz w dogrywce. Finał na Stade de France na oczach 78 000 widzów rozegrano 7 maja 2000. Klub spotkać się w finale z FC Nantes, a spotkanie wygrało Nantes 1:2.
Kontrowersyjny rzut karny przyznany przez sędziego Claude'a Colombo za faul na Alainie Caveglii w 90. minucie przypieczętował zwycięstwo Nantes. Mickaël Landreau, kapitan i bramkarz FC Nantes, nagradza amatorów, oferując kapitanowi Calais, Réginaldowi Becque, rzadki przywilej wzniesienia trofeum razem z nim.
W sezonie 2005/06 CRUFC dotarł do ćwierćfinału Pucharu Francji, gdzie ponownie został wyeliminowany przez FC Nantes.
W sezonie 2009/10 zespół zajął pierwsze miejsce w grupie A CFA 2 i zdobył prawo powrotu do CFA, ale 10 czerwca 2010 klub został postawiony w stan likwidacji przymusowej przez High Court of Boulogne. Klub ostatecznie pozostał w CFA 2 do sezonu 2013/14. W 2014 roku klub powrócił do CFA po zajęciu 2. miejsca w swojej grupie CFA 2. Na koniec sezonu 2014/15 klub zajął 6. miejsce w mistrzostwach CFA grupy A. W kolejnym roku (2015/16) klub zajął 9. miejsce w CFA grupa A.
28 września 2017 sąd w Boulogne-sur-Mer orzekł likwidację klubu, co oznaczało jego definitywne zakończenie działalności.
