
Caldarium (łac., także calidarium, cella caldaria, cella coctilium, od caldus/calidus – gorący) – pomieszczenie z basenem z gorącą wodą w starożytnych termach rzymskich. Było najcieplejszym z pomieszczeń w rzymskich łaźniach, z temperaturą uzyskiwaną za pomocą systemu podpodłogowego ogrzewania zwanego hypocaustum .
Caldarium, początkowo wyposażone tylko w wanny jednosobowe (solium) lub większe, dla kilku osób (alveus), z biegiem czasu zaczęto wyposażać w baseny przystosowane nie tylko do kąpieli, ale i do pływania (calida piscina). Stosowano też w nich polewanie rozgrzanego ciała zimną wodą przez obsługujących niewolników, dopóki nie zostały wprowadzone natryski.