Uistiti

Uistiti
Callithrix
Erxleben, 1777
Ilustracja
Uistiti czarnoczuba (C. penicillata)
Systematyka
Domena

eukarionty

Królestwo

zwierzęta

Typ

strunowce

Podtyp

kręgowce

Gromada

ssaki

Podgromada

żyworodne

Infragromada

łożyskowce

Rząd

naczelne

Podrząd

wyższe naczelne

Infrarząd

małpokształtne

Rodzina

pazurkowcowate

Rodzaj

uistiti

Typ nomenklatoryczny

Simia jacchus Linnaeus, 1758

Gatunki

6 gatunków – zobacz opis w tekście

Uistiti (Callithrix) – rodzaj ssaków naczelnych z rodziny pazurkowcowatych (Callitrichidae).

Rozmieszczenie geograficzne

Rodzaj obejmuje gatunki występujące endemicznie w Brazylii.

Morfologia

Długość ciała 16–33 cm, ogona 24–35 cm; masa ciała 180–450 g.

Systematyka

Rodzaj zdefiniował w 1777 roku niemiecki przyrodnik Johann Christian Polycarp Erxleben w książce swojego autorstwa poświęconej systematyce królestwa zwierząt. Erxleben wymienił kilka gatunków – Simia Jacchus Linnaeus, 1758, Simia argentata Linnaeus, 1771, Simia Jacchus Linnaeus, 1758, Simia Rosalia Linnaeus, 1766, Simia Midas Linnaeus, 1758, Simia Oedipus Linnaeus, 1758 i Simia Pithecia Linnaeus, 1766 – z których gatunkiem typowym jest (linneuszowska tautonimia) Simia Jacchus Linnaeus, 1758 (uistiti białoucha).

Etymologia

  • Callithrix (Callitrix, Calletrix, Callitriche): gr. καλλιθριξ kallithrix ‘z pięknymi włosami’, od καλλος kallos ‘piękno’, od καλος kalos ‘piękny’; θριξ thrix, τριχος trikhos ‘włos’.
  • Sagoinus (Sagouin, Saguin, Sagoin, Saguinus): fr. sagouin ‘pazurczatka’, być może od brazylijskiej, lokalnej nazwy sahui, używanej niedaleko Bahia. Gatunek typowy: Kerr wymienił kilka gatunków – Simia Jacchus Linnaeus, 1758, Simia argentata Linnaeus, 1771, Simia Rosalia Linnaeus, 1766, Simia Midas Linnaeus, 1758, Simia Oedipus Linnaeus, 1758 i Simia Pithecia Linnaeus, 1766 – z których gatunkiem typowym jest (późniejsze oznaczenie) jest Simia jacchus Linnaeus, 1758.
  • Hapale (Harpale, Hapales): gr. ἁπαλος hapalos ‘delikatny, miękki’. Gatunek typowy: Illiger wymienił kilka gatunków – Simia Jacchus Linnaeus, 1758, Simia Rosalia Linnaeus, 1766 i Simia Midas Linnaeus, 1758 – z których gatunkiem typowym jest (późniejsze oznaczenie) Simia Jacchus Linnaeus, 1758.
  • Jacchus (Iacchus, Jaccus, Jachus): być może zlatynizowana forma ‘jocko’, zwyczajowej nazwy stosowanej na określenie małpy. Gatunek typowy (absolutna tautonimia): Jacchus vulgaris É. Geoffroy Saint-Hilaire, 1812 (= Simia jacchus Linnaeus, 1758).
  • Arctopithecus (Antopithecus, Anthopithecus): gr. αρκτος arktos „niedźwiedź”; πιθηκος pithēkos „małpa”.
  • Ouistitis (Cuistitis): rodzima, południowoamerykańska dźwiękonaśladowcza nazwa Ouistiti dla uistiti. Gatunek typowy: Burnett wymienił dwa gatunki – Simia Jacchus Linnaeus, 1758 i Simia argentata Linnaeus, 1771 – z których gatunkiem typowym jest (późniejsze oznaczenie) Simia Jacchus Linnaeus, 1758.

Podział systematyczny

Do rodzaju należą następujące gatunki:

Grafika Gatunek Autor i rok opisu Nazwa zwyczajowa Podgatunki Rozmieszczenie geograficzne Podstawowe wymiary Status
IUCN
Callithrix aurita (É. Geoffroy Saint-Hilaire, 1812) uistiti złocista gatunek monotypowy Minas Gerais (na północ do Parque Estadual do Rio Doce), Rio de Janeiro i São Paulo; zakres wysokości: do 1200 m n.p.m. DC: 19–25 cm
DO: 27–35 cm
MC: 400–450 g
 EN 
Callithrix flaviceps (O. Thomas, 1903) uistiti żółtogłowa gatunek monotypowy na południe od rzeki Rio Doce do Sierra da Mantiqueira (południowe Espírito Santo i Minas Gerais), być może Rio de Janeiro; zakres wysokości: 270–1800 m n.p.m. DC: 22–25 cm
DO: 30–35 cm
MC: około 400 g
 CR 
Callithrix geoffroyi (Humboldt, 1812) uistiti białoczelna gatunek monotypowy na południe od rzeki Jequitinhonha i rzeki Araçuaí (Espírito Santo, wschodnie Minas Gerais, do pobliża granicy z Rio de Janeiro); zakres wysokości: do 500 m n.p.m. DC: 18–23 cm
DO: około 29 cm
MC: 190–350 g
 LC 
Callithrix kuhlii Coimbra-Filho, 1985 uistiti czarnoucha gatunek monotypowy między rzeką de Contas i rzeką Jequitinhonha (południowa Bahia i północno-wschodnia końcówka Minas Gerais) DC: 20–23 cm
DO: 29–33 cm
MC: 350–400 g
 VU 
Callithrix penicillata (É. Geoffroy Saint-Hilaire, 1812) uistiti czarnoczuba gatunek monotypowy na wschód od rzeki Araguaia, południowe Maranhão i Bahia na południe do północno-wschodniego Mato Grosso do Sul i północnego São Paulo DC: 20–23 cm
DO: 29–33 cm
MC: 180–225 g
 LC 
Callithrix jacchus (Linnaeus, 1758) uistiti białoucha gatunek monotypowy na wschód od Maranhão (co najmniej od rzeki Parnaiba) i prawdopodobnie północno-wschodnie Tocantins, na południe do północnej Bahii DC: 16–21 cm
DO: 24–31 cm
MC: 318–322 g
 LC 

Kategorie IUCN:  LC  – gatunek najmniejszej troski,  VU  – gatunek narażony,  EN  – gatunek zagrożony,  CR  – gatunek krytycznie zagrożony.