Candy Candy(jap. キャンディ・キャンディ Kyandi Kyandi) – japońska powieść oraz oparte na niej manga i anime.
Candy Candy pierwszy raz pojawiła się w prozie powieści japońskiej pisarki Kyoko Mizuki w kwietniu 1975 roku. Gdy Mizuki połączyła siły z mangaką Yumiko Igarashi, japoński magazyn Nakayoshi zainteresował się wydaniem powieści. Seria była wydawana przez cztery lata i zdobyła 1. miejsce w konkursie Kodansha Manga Award w kategorii shojo w 1977 roku. Opowieść została zekranizowana jako serial anime przez Toei Animation. Istnieje także kilka pełnometrażowych filmów, które nigdy nie były emitowane poza Japonią.
Tworząc historię Candy Candy, jej autorka Keiko Nagita inspirowała się przede wszystkim powieścią Daddy Long Legs autorstwa Jean Webster, w której główni bohaterowie Jerusha Abbott i Jervis Pendleton zakochują się w sobie pomimo więzi, jaka ich łączy jako opiekuna i podopiecznego. W licznych wywiadach potwierdziła ona, że Albert jest prawdziwą i przeznaczoną miłością Candy, obecną we wszystkich fazach jej życia: przeszłości (książę), teraźniejszości (przyjaciel/opiekun) i przyszłości (mąż).
W wywiadzie dla „Keizensha's Encyclopedia”: „Sekret Candy ujawniony!” Nagita mówi: „Postanowiłam napisać historię, która nie byłaby po prostu magiczną mangą ani konwencjonalną opowieścią o dziewczynce z sierocińca poszukującej matki, ale historią o życiu dziewczyny, która patrzy w przyszłość, a w tym życiu chciałam zawrzeć trzy miłości. Pierwsza to początkowa miłość do Anthony'ego, przelotna. Miłość oparta jedynie na czułości do chłopca o wyjątkowej przejrzystości. Następnie młodzieńcza i burzliwa miłość do Terry'ego, miłość, od której trzeba się odciąć, nawet jeśli wciąż się kocha. I wreszcie, napisałam pogodną, dojrzałą i przeznaczoną miłość do Alberta”.
Wersja polska
Serial był emitowany w Polsce w 1996 roku na kanale Polsat w wersji z lektorem, którym była Danuta Stachyra.
Fabuła
Manga „Candy Candy” opowiada historię skierowaną do odbiorców shōjo, składających się z młodych dziewcząt w wieku przednastoletnim. Candy jest porzuconą sierotą, która zostaje przygarnięta przez Pony's Home, sierociniec niedaleko jeziora Michigan na początku XX wieku.
Pierwsze lata życia spędza w sierocińcu, do którego często wraca, by odpocząć i podjąć decyzję o swoim dalszym losie. Gdy Candy ma sześć lat, Annie, jej najlepsza przyjaciółka z sierocińca, zostaje adoptowana. Bez przyjaciółki Candy biegnie z płaczem na Pony's Hill. Tam na krótko spotyka tajemniczego i bardzo przystojnego blondyna o błękitnych oczach i słodkim głosie, ubranego w kilt i grającego na dudach. Ten mówi jej, że jest piękniejsza, gdy się śmieje, niż gdy płacze. Candy jest oczarowana tym czarującym młodzieńcem i daje mu kwiat (żonkila) i nazywa go „Księciem Wzgórza”, ale młodzieniec nagle znika. Po zniknięciu Candy odnajduje odznakę, którą „Książę” zgubił, odchodząc. Staje się ona jej talizmanem szczęścia i dowodem na to, że „jej książę” nie był tylko snem.
Kiedy Candy kończy dwanaście lat, zostaje przygarnięta przez rodzinę Leaganów jako towarzyszka dla swojej córki Elizy. Leaganowie traktują ją źle i ostatecznie czynią ją służącą. Tam Candy poznaje trzech chłopców: Anthony'ego Browna, który przypomina „Księcia Wzgórza”, oraz braci Cornwell, dowcipnego Alistaira i ekscentrycznego Archibalda (Staira i Archiego). Wszyscy zakochują się w Candy i zostają przyjaciółmi. Candy czuje coś wyjątkowego do Anthony'ego, który jest jej „pierwszą miłością, niewinną miłością dzieciństwa”. Nie uchodzi to uwadze Elizy, która również interesuje się Anthonym i desperacko pragnie, żeby Candy odeszła. Zarówno ona, jak i jej brat Neil nękają ją przy każdej okazji. Pewnego razu bracia spiskują przeciwko Candy, a ona zostaje oskarżona o kradzież, co zmusza ją do ucieczki. Chce wrócić do Pony Hill, ale zasypia w małej łódce i grozi jej wpadnięcie do wodospadu. Uratował ją jednak tajemniczy mężczyzna z gęstą brodą, którego Candy mylnie wzięła za pirata z powodu ciemnych okularów. Mężczyzna ten mieszka w chatce ze zwierzętami i przedstawia się jako Albert. Candy wyczuwa dobroć mężczyzny i jest nim głęboko poruszona. Wraca do Leaganów i za karę za „kradzież” zostaje wysłana do pracy na rodzinnej farmie w Meksyku. Dowiedziawszy się o zamiarach Leaganów, Candy rozpaczliwie prosi o pomoc swojego przyjaciela Alberta, zostawiając mu list w butelce, którą puszcza na nurt rzeki. Tymczasem jej przyjaciele piszą list do niezwykle bogatego prastryja Williama, głowy klanu Ardley. Candy zostaje w końcu uratowana, gdy prastryj William adoptuje ją do klanu Ardley, stając się jej prawnym opiekunem. Jej prawdziwa tożsamość pozostaje tajemnicą aż do końca historii.
Podczas przyjęcia Candy z okazji przyjęcia do rodziny Ardleyów, Anthony ginie w wypadku na polowaniu, spadając z konia. Candy jest kompletnie załamana i postanawia wrócić do Domu Kucyka. Pewnego dnia pojawia się George, osobisty asystent stryja Williama, i prosi Candy, aby mu towarzyszyła. Prastryj William jest opiekunem Candy i postanawia wysłać ją wraz z Archiem, Stairem i braćmi Leagan do Londynu na studia do prestiżowego St. Paul's College. Tam poznaje Terrence'a Granchestera, nieślubnego syna brytyjskiego księcia i amerykańskiej aktorki broadwayowskiej Eleanor Baker. Terry to nastolatek o wybuchowej i gwałtownej osobowości, mający również problemy z alkoholem. Candy widzi go po raz pierwszy, płaczącego, w sylwestra, podczas podróży statkiem do Londynu. Choć nie była to miłość od pierwszego wejrzenia ze względu na agresywne i niegrzeczne zachowanie Terry'ego, z czasem stał się on „drugą miłością Candy, burzliwą miłością młodości skazaną na niepowodzenie”.
Okoliczności rozdzielają parę, gdy Eliza Leagan spiskuje, by wyrzucić Candy ze szkoły St. Paul's, manipulując nimi i prowokując skandal. Po skandalu Terry opuszcza St. Paul's, by spełnić swoje marzenie o karierze aktora teatralnego, co jest jego jedynym priorytetem, zostawiając Candy. Kiedy Candy się o tym dowiaduje, również postanawia porzucić szkołę, by znaleźć własną drogę w życiu. Los ponownie łączy Candy z jej przyjacielem Albertem, który wygląda teraz inaczej, bez gęstej brody, i wydaje się znacznie przystojniejszy i młodszy.
Candy szkoli się na pielęgniarkę w Chicago podczas I wojny światowej, podczas gdy Terry próbuje swoich sił jako początkujący aktor w Nowym Jorku. Odnawiają kontakt i mają nadzieję na odrodzenie związku, nawet jeśli tylko poprzez korespondencję. Jednocześnie Terry czuje głęboki pociąg do Susanny, aktorki i koleżanki z jego zespołu teatralnego. Terry flirtuje z Susanną, a ona ostatecznie się w nim zakochuje, wyznając mu nawet swoje uczucia pewnej nocy w teatrze. Pomimo licznych okazji, Terry nigdy nie wspomina jej o Candy. Zamiast tego, Terry zwierza się sobie, że również czuje pociąg do Susanny. Pojawiły się plotki o intymnym związku, ponieważ Terry i Susanna spędzają razem sporo czasu podczas prób do „Romea i Julii”. Podczas jednej z prób lampa sceniczna się odczepia, a Susanna odciąga go, zanim spadnie na Terry'ego, ale w trakcie próby zostaje ranna i traci nogę. Matka Susanny obwinia Terry'ego za koniec kariery aktorskiej córki. Tymczasem Susanna popada w głęboką depresję i próbuje popełnić samobójstwo, czując, że do końca życia będzie ciężarem dla Candy i Terry'ego. Candy ratuje ją przed upadkiem z dachu szpitala, a Terry zostaje zmuszony do wyboru między miłością do Candy a pozostaniem z Susanną. Terry wybiera Susannę, a Candy wraca do Chicago, by kontynuować swoje życie. Jednak Terry nie powstrzymuje Candy przed wyjazdem; zamiast tego natychmiast wraca do Susanny, w której jest bardzo zakochany. Terry już zdecydował się zostać z Susanną, a Candy w końcu zrozumiała jego intencje.
Zanim Candy i Terry się rozstali, Candy została pielęgniarką i opiekunką swojego przystojnego przyjaciela Alberta, który zrządzeniem losu trafił do szpitala w Chicago z amnezją po wybuchu bomby w pociągu we Włoszech podczas I wojny światowej. Po pewnym czasie spędzonym w szpitalu Candy postanowiła przyjąć Alberta do swojego mieszkania w Magnolia House, aby się nim zaopiekować i pomóc mu odzyskać pamięć. Przez trzy lata wspólnego życia Candy i Albert musieli udawać rodzeństwo przed ludźmi, ponieważ mieszkali razem (tylko we dwoje), a nawet spali w tym samym łóżku bez ślubu. Candy i Alberta połączyła głęboka, intymna i przyjacielska więź. Albert wielokrotnie ratował Candy życie, między innymi przed pazurami lwa, i stawiał czoła kilku bandytom, którzy chcieli ją skrzywdzić. To Albert pocieszał Candy, gdy wracała do domu przygnębiona po rozstaniu z Terrym. Po odzyskaniu pamięci Albert na krótko znika, co sprawia, że Candy desperacko go szuka, uświadamiając sobie, jak ważny i niezastąpiony jest w jej życiu. Podczas poszukiwań spotyka Terry'ego, pogrążonego w alkoholizmie i występującego w teatrze objazdowym w Rockstown. Candy wraca do domu, widząc, jak Terry odzyskuje dawny entuzjazm, rzekomo po tym, jak dostrzegł ją na widowni. Tymczasem Terry wraca do domu z Susanną, która została jego narzeczoną. Candy kontynuuje poszukiwania Alberta, ale bezskutecznie. W Domu Kucyka zakochany w niej Neal Leagan próbuje zmusić Candy do zaręczyn. Albert pojawia się ponownie i w końcu ujawnia Candy swoją prawdziwą tożsamość: jest „pradziadkiem Williamem”, jej tajemniczym opiekunem prawnym, którego nigdy nie widziała, komunikującym się z nim wyłącznie listownie. Zrywa jej zaręczyny z Neilem, a pod koniec opowieści Albert wyjawia Candy również, że to on był siedemnastoletnim chłopcem na porośniętym żonkilami wzgórzu w dniu, w którym płakała; stąd jej tytuł „Księcia Wzgórza”. Candy ze łzami w oczach biegnie w jego otwarte ramiona, Albert zaś jest „jej trzecią miłością, tą z dorosłości, jej prawdziwą, przeznaczoną i ostateczną miłością”.
TV Asahi
Polsat