 Carl Chun na fotografii z 1899 roku | |
| Data i miejsce urodzenia | |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci | |
| Alma Mater | |
| Uczelnia |
Uniwersytet w Lipsku |
Carl Friedrich Chun (ur. 1 października 1852 w Höchst am Main, zm. 11 kwietnia 1914 w Lipsku) – niemiecki zoolog, oceanobiolog. Zajmował się głównie płaszczoobrosłymi i żebropławami.
Urodził się w Höchst am Main (obecnie dzielnica Frankfurtu nad Menem) jako syn Gustava Chuna i jego żony z domu Ulrich. Studiował na Uniwersytecie w Getyndze i Uniwersytecie w Lipsku. Pod wpływem nauczyciela Rudolfa Leuckarta zdecydował się zajmować zoologią. W 1878 habilitował się na Uniwersytecie w Lipsku. W 1883 został powołany na katedrę Uniwersytetu Albertyna w Królewcu, a w 1891[potrzebny przypis] na katedrę zoologii i jednocześnie stanowisko dyrektora Muzeum Przyrodniczego Uniwersytetu we Wrocławiu. W 1898 został następcą Leuckarta na katedrze macierzystej uczelni. W roku 1907/08 był rektorem tego uniwersytetu. W 1911 otrzymał tytuł doktora honoris causa medycyny od Uniwersytetu w Oslo.
Był pomysłodawcą i dowódcą ekspedycji mającej na celu badanie głębin morskich koła podbiegunowego. Ekspedycja wyruszyła 1 sierpnia 1898 roku. Wyprawa „Valdivia” dotarła do Wyspy Bouveta (Bouvetøya), Wysp Kerguelena i innych wysp w tym rejonie, po czym powróciła do Hamburga 30 kwietnia 1899 roku.
Chun był specjalistą od głowonogów i planktonu. Opisał m.in. głowonogi Vampyroteuthis infernalis, Bathothauma lyromma, Mastigoteuthis flammea i Mastigoteuthis glaukopsis, żebropławy Bolinopsis vitrea, Thoe paradoxa, Charistephane fugiens. Na jego cześć nazwano rodzaj Chunianna i gatunki Bathyctena chuni oraz Gigantura chuni.
W 1884 ożenił się z Lily Vogt (1860-1940), córką Karla Vogta (1817-1895). Mieli dwie córki, Anny, zamężną za Ottonem zur Strassenem (1869–1961), i Lily (1887–1954), zamężną za Ernstem Pringsheimem (1881–1970).
