 | |
| Data i miejsce urodzenia | |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci | |
| profesor nauk przyrodniczych | |
| Specjalność: zoologia, anatomia porównawcza | |
| Alma Mater | |
| Profesura |
1863 |
| Nauczyciel akademicki | |
| Uczelnia |
Uniwersytet w Marburgu |
Carl Friedrich Wilhelm Claus (ur. 2 stycznia 1835 w Kassel, zm. 18 stycznia 1899 w Wiedniu) – niemiecki zoolog, profesor anatomii porównawczej.
Studiował na Uniwersytecie w Marburgu, a następnie na Uniwersytecie w Gießen, gdzie jednym z jego wykładowców był Rudolf Leuckart, wybitny niemiecki zoolog i parazytolog. Od 1855 należał do korporacji akademickiej Corps Hasso-Nassovia Marburg. Naukę kontynuował w Würzburgu, Getyndze i Wiedniu, a po jej ukończeniu rozpoczął pracę w Stacji Biologii Morskiej w Trieście. Jego specjalnością były badania drobnych skorupiaków, wprowadził nową klasyfikację tej grupy zwierząt. Podczas badań tworzył termin fagocytów określający komórki zdolne do wewnętrznego trawienia komórek krwi, tj. do fagocytozy. W 1863 został profesorem zoologii na Uniwersytecie w Marburgu, w 1870 w Getyndze, a w 1873 na Uniwersytecie Wiedeńskim. Jednym z jego studentów, a także współpracowników był początkujący wówczas filozof Sigmund Freud, który pod jego kierunkiem przeprowadził badanie nad strukturą jąder węgorzy. W późniejszej karierze Freud powracał do tego doświadczenia tworząc teorię o biseksualizmie człowieka. Dużą część badań Carl Claus prowadził, aby rozwinąć Teorię Darwina, którą uważał za szereg nierozwiązanych kwestii.
