Carl Fredrich z uczniami najstarszej klasy Gimnazjum Mariackiego w Szczecinie (1915) | |
| Data i miejsce urodzenia | |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci | |
| Zawód, zajęcie | |
| Narodowość | |
Carl Johann Fredrich (ur. 20 lipca 1871 w Szczecinie, zm. 5 stycznia 1930 tamże) – niemiecki archeolog, historyk sztuki, filolog klasyczny, nauczyciel, autor licznych prac na temat starej zabudowy Szczecina.
Pochodził z rodziny kupieckiej, mieszkającej na odrzańskiej wyspie Łasztownia, przy ul. Celnej (niem. Pladrinstraße nr 3). Skończył pobliskie gimnazjum miejskie na lewym brzegu Odry Zachodniej, przy ulicy „Zielony Szaniec” (niem. Grüne Schanze, współcześnie ul. Dworcowa).
Po ukończeniu gimnazjum podjął studia w Getyndze, na Georg-August-Universität Göttingen. Studiował filozofię, filologię klasyczną i archeologię. Otrzymał stopień doktora filozofii na podstawie pracy pt. De libro Peri physios anthropou pseudippocrateo (Lebenslauf des klassischen Archäologen), wydanej w 1894 roku. W latach 1895–1896 był stypendystą DAI (niem. Deutsche Archeologische Institut). W ramach stypendium RGK (Römisch-Germanischen Kommission) i Komisji Historii Starożytnej i Epigrafiki (niem. Kommission für Alte Geschichte und Epigraphik) prowadził badania archeologiczne we Włoszech i w Grecji.
W następnych latach był:
Należał do Towarzystwa Historii Pomorza i Starożytności (niem. Gesellschaft für Pommersche Geschichte und Altertumskunde), którego wieloletnim przewodniczącym był Hugo Lemcke. W 1923 roku przejął funkcję przewodniczącego, a w 1926 roku opublikował rozszerzoną i poprawioną wersję pracy swojego poprzednika, na temat najstarszych nazw szczecińskich ulic. Swoje opracowania, dotyczące zabytkowej architektury Szczecina (budynki publiczne, kościoły, pozostałości murów miejskich; zob. np. twierdza Szczecin, bramy miejskie Szczecina) publikował m.in. w czasopismach naukowych „Baltische Studien” i „Monatsblätter”.
Część rękopisów prac Carla Fredricha jest przechowywana w Archiwum Państwowym w Szczecinie.