Carthasis gracilis

Carthasis gracilis – gatunek pluskwiaka z podrzędu różnoskrzydłych, rodziny zażartkowatych i podrodziny Nabinae.

Taksonomia

Gatunek ten opisany został po raz pierwszy w 1925 roku przez Halberta M. Harrisa na łamach „Bulletin of the Brooklyn Entomological Society”. Jako miejsce typowe wskazano El Fraile na kubańskim półwyspie Guanahacabibes.

Morfologia

Pluskwiak o wydłużonym ciele, osiągającym od 3,3 do 3,5 mm długości i około 0,6 mm szerokości. Głowa jest żółtoceglasta do rudej z dużymi, czerwonymi oczami, w części przed oczami lśniąca i skąpo owłosiona, w części tylnej drobno pomarszczona i pozbawiona włosków. Przyoczka nie występują. Czułki mają człon pierwszy mniej więcej tak długi jak przedplecze i 1,3 raza dłuższy od głowy. Kłujka ma człon pierwszy tak długi jak szeroki, trochę czerwonawy, drugi nieco dłuższy od przedocznej części głowy, a trzeci o ⅓ od niego krótszy. Przedplecze na żółtawym tle ma szeroki, pośrodkowy, czerwonawy do brązowawego pas kątowo rozszerzony w tylnej części. Tarczka jest czerwonawobrązowa. Błyszczące półpokrywy mają mocne przewężenie w przedniej ćwiartce. Na międzykrywce graniczy z tarczką szeroki, rudy do brunatnoszarego pas. Poza tym występują na półpokrywach elementy karmazynowe. Sięgająca nieco poza tylny koniec odwłoka zakrywka ma przydymioną błonę z rozjaśnieniem naprzeciw szczytu przykrywki. Odnóża są żółtoczerwonawe, o jednoczłonowych stopach. Spód przednich ud dysponuje kilkoma długimi kolcami. Spód ciała jest bladosłomkowy. Samcze genitalia mają paramerę o bardzo krótkim trzonku i mniej lub bardziej okrągławej, rozwidlonej na szczycie w dwa haczyki części pozostałej.

Rozprzestrzenienie

Owad neotropikalny, endemiczny dla Indii Zachodnich, podawany z Kuby i Portoryka.

Przypisy