Castorinae

	Castorinae
	Hemprich, 1820
	; Bóbr kanadyjski (Castor canadensis)
	Systematyka
Domena	eukarionty
Królestwo	zwierzęta
Typ	strunowce
Podtyp	kręgowce
Nadgromada	żuchwowce
Gromada	ssaki
Infragromada	łożyskowce
Rząd	gryzonie
Podrząd	Supramyomorpha
Infrarząd	bobrokształtne
Rodzina	bobrowate
Podrodzina	Castorinae
	Typ nomenklatoryczny
	Castor Linnaeus, 1758
Synonimy
	Castorina Hemprich, 1820; Castoridae: J.E. Gray, 1821; Castorina: J.E. Gray, 1825; Palmipedes Giebel, 1847; Castorii Chenu, 1854; Castorini: Giebel, 1855; Palmipedia: Hoeven, 1858; Castorinae: S.F. Baird, 1858; Castorida: Haeckel, 1866; Castoroidea: Gill, 1872; Castoridi: Acloque, 1900; Chalicomyidae G.S. Miller & Gidley, 1918; Castorina: McKenna & Bell, 1997;
Rodzaje
	7 rodzajów (w tym 6 wymarłych) – zobacz opis w tekście
	7 rodzajów (w tym 6 wymarłych) – zobacz opis w tekście
	Systematyka w Wikispecies

Castorinae – podrodzina gryzoni z rodziny bobrowatych (Castoridae).

Rozmieszczenie geograficzne

Do podrodziny należą dwa występujące współcześnie gatunki zamieszkujące Eurazję i Amerykę Północną

Systematyka

Do podrodziny Castorinae należy jeden występujący współcześnie rodzaj:

Castor Linnaeus, 1758 – bóbr

Opisano również rodzaje wymarłe:

Chalicomys Kaup, 1832
Romanocastor Rădulescu & Samson, 1967 – jedynym przedstawicielem był Romanocastor filipescui Rădulescu & Samson, 1967
Schreuderia Aldana Carrasco, 1992 – jedynym przedstawicielem był Schreuderia adroveri Aldana Carrasco, 1992
Sinocastor Yang Zhongjian, 1934
Steneofiber É. Geoffroy Saint-Hilaire, 1833
Zamolxifiber Rădulescu & Samson, 1967 – jedynym przedstawicielem był Zamolxifiber covurluiensis (Simionesco, 1930)

Uwagi

↑ Definiacja taksonu nie opiera się na nazwie rodzajowej.
↑ Typ nomenklatoryczny: †Chalicomys Kaup, 1832.

Przypisy

1 2 F.W. Hemprich: Grundriss der Naturgeschichte für höhere Lehranstalten. Berlin: A. Rücker, 1820, s. 33. (niem.).
↑ J.E. Gray. On the Natural Arrangment of Vertebrose Animals. „The London Medical Repository”. 15, s. 302, 1821. (ang.).
↑ J.E. Gray. An Outline of an Attempt at the Disposition of Mammalia into Tribes and Families, with a List of the Genera apparently appertaining to each Tribe. „Annals of Philosophy”. New Series. 10, s. 341, 1825. (ang.).
↑ C.G. Giebel: Fauna der Vorwelt mit steter Berücksichtigung der lebenden Thiere. T. 1: Wirbelthiere. Cz. 1: Säugethiere. Leipzig: F. A. Brockhaus, 1847, s. 83. (niem.).
↑ J.-Ch. Chenu: Encyclopédie d’histoire naturelle; ou, traité complet de cette science d’après les travaux des naturalistes les plus éminents de tous les pays et de toutes les époques: Buffon, Daubenton, Lacépède, G. Cuvier, F. Cuvier, Geoffroy Saint-Hilaire, Latreille, De Jussieu, Brongniart, etc.. Cz. 10: Rongeurs et pachydermes. Paris: Maresq, 1850, s. 56. (fr.).
↑ Ch.G.A. Giebel: Die säugethiere in zoologischer, anatomischer und palæontologischer beziehung umfassend dargestellt. Leizpzig: A. Abel, 1855, s. 617. (niem.).
↑ J. van der Hoeven: Handbook of zoology. Cz. 2: Vertebrate animals. Cambridge: University Press, 1858, s. 671. (ang.).
↑ S.F. Baird: Mammals. W: United States. War Department: Reports of explorations and surveys, to ascertain the most practicable and economical route for a railroad from the Mississippi River to the Pacific Ocean. Made under the direction of the secretary of war, in 1853-1857. T. 8. Cz. 1: General report upon the zoology of the several Pacific Railroad routes. Washington: A.O.P. Nicholson, Printer, 1857, s. 350. (ang.).
↑ E. Haeckel: Generelle morphologie der organismen. Allgemeine grundzüge der organischen formen-wissenschaft, mechanisch begründet durch die von Charles Darwin reformirte descendenztheorie. Cz. 2. Berlin: G. Reimer, 1866, s. clx. (niem.).
↑ T.N. Gill. Arrangement of the Families of Mammals; with Analytical Tables. „Smithsonian Miscellaneous collections”. 11, s. 21, 1872. (ang.).
↑ A.N.Ch. Acloque: Faune de France: contenant la description des espèces indigènes disposées en tableaux analytiques; et illustrée de figures représentant les types caractéristiques des genres. Paris: Librairie J.-B. Baillière et Fils, 19 rue Hautefeuille, près du boulevard Saint-Germain, 1900, s. 51. (fr.).
↑ G.S. Miller & J.W. Gidley. Synopsis of the supergeneric groups of rodents. „Journal of the Academy of Natural Sciences of Philadelphia”. 8, s. 435, 1918. (ang.).
↑ M.C. McKenna & S.K. Bell: Classification of mammals above the species level. Nowy Jork: Columbia University Press, 1997, s. 131. ISBN 978-0-231-11013-6. (ang.).
1 2 Class Mammalia. W: Lynx Nature Books: All the Mammals of the World. Barcelona: Lynx Edicions, 2023, s. 191. ISBN 978-84-16728-66-4. (ang.).
1 2 C.J. Burgin, D.E. Wilson, R.A. Mittermeier, A.B. Rylands, T.E. Lacher & W. Sechrest: Illustrated Checklist of the Mammals of the World. Cz. 1: Monotremata to Rodentia. Barcelona: Lynx Edicions, 2020, s. 292. ISBN 978-84-16728-34-3. (ang.).
↑ N.S. Upham, C.J. Burgin, J. Widness, M.A. Becker, H. Handika, J.S. Zijlstra & D.G. Huckaby: The ASM Mammal Diversity Database. [w:] ASM Mammal Diversity Database (Version 2.2) [on-line]. American Society of Mammalogists. [dostęp 2025-06-22]. (ang.).
↑ W. Cichocki, A. Ważna, J. Cichocki, E. Rajska-Jurgiel, A. Jasiński & W. Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii Polskiej Akademii Nauk, 2015, s. 215. ISBN 978-83-88147-15-9.
↑ J.S.J.S. Zijlstra J.S.J.S., Castorinae Hemprich, 1820, Hesperomys project (Version 25.3.0), DOI: 10.5281/zenodo.7654755 [dostęp 2025-06-23] (ang.).
↑ J.J. Kaup. Beschreibung dreyer Gattungen urweltlicher Nager des Zoologischen Museums zu Darmstadt, welche von den jetzt lebenden Genera verschieden sind. „Isis von Oken”. Jahrgang 1832, s. 994, 1832. (niem.).
↑ Rădulescu i Samson 1967 ↓, s. 592.
↑ E.J. Aldana Carrasco. Los Castoridae (Rodentia, Mammalia) del Neógeno de Cataluña (España). „Treballs del Museu de Geologia de Barcelona”. 2, s. 102, 1992. (hiszp.).
↑ Z.-j. Yang. On the Insectivora, Chiroptera, Rodentia and Primates other than Sinanthropus from Locality 1 in Choukoutien. „Palaeontologia Sinica”. Series C. 8, s. 57, 1934. (ang.).
↑ É. Geoffroy Saint−Hilaire. Considérations sur des ossements fossiles la plupart inconnus, trouvés et observés dans les bassins de l’Auvergne. „Revue encyclopédique”. 59, s. 95, 1833. (fr.).
↑ Rădulescu i Samson 1967 ↓, s. 591.

Bibliografia

C. Rădulescu & P.-M. Samson. Observations sur les castoridés du Villafranchien inférieur de Romanie. „Comptes rendus hebdomadaires des séances de l’Académie des sciences”. Série D: Sciences naturelles. 265 (8), s. 591–594, 1967. (fr.).

[4] Definiacja taksonu nie opiera się na nazwie rodzajowej.

[13] Typ nomenklatoryczny: †Chalicomys Kaup, 1832.

[hem-1] 1 2 F.W. Hemprich: Grundriss der Naturgeschichte für höhere Lehranstalten. Berlin: A. Rücker, 1820, s. 33. (niem.).

[gray21-2] J.E. Gray. On the Natural Arrangment of Vertebrose Animals. „The London Medical Repository”. 15, s. 302, 1821. (ang.).

[gray25-3] J.E. Gray. An Outline of an Attempt at the Disposition of Mammalia into Tribes and Families, with a List of the Genera apparently appertaining to each Tribe. „Annals of Philosophy”. New Series. 10, s. 341, 1825. (ang.).

[gie47-5] C.G. Giebel: Fauna der Vorwelt mit steter Berücksichtigung der lebenden Thiere. T. 1: Wirbelthiere. Cz. 1: Säugethiere. Leipzig: F. A. Brockhaus, 1847, s. 83. (niem.).

[chen-6] J.-Ch. Chenu: Encyclopédie d’histoire naturelle; ou, traité complet de cette science d’après les travaux des naturalistes les plus éminents de tous les pays et de toutes les époques: Buffon, Daubenton, Lacépède, G. Cuvier, F. Cuvier, Geoffroy Saint-Hilaire, Latreille, De Jussieu, Brongniart, etc.. Cz. 10: Rongeurs et pachydermes. Paris: Maresq, 1850, s. 56. (fr.).

[gie55-7] Ch.G.A. Giebel: Die säugethiere in zoologischer, anatomischer und palæontologischer beziehung umfassend dargestellt. Leizpzig: A. Abel, 1855, s. 617. (niem.).

[hoe-8] J. van der Hoeven: Handbook of zoology. Cz. 2: Vertebrate animals. Cambridge: University Press, 1858, s. 671. (ang.).

[bai-9] S.F. Baird: Mammals. W: United States. War Department: Reports of explorations and surveys, to ascertain the most practicable and economical route for a railroad from the Mississippi River to the Pacific Ocean. Made under the direction of the secretary of war, in 1853-1857. T. 8. Cz. 1: General report upon the zoology of the several Pacific Railroad routes. Washington: A.O.P. Nicholson, Printer, 1857, s. 350. (ang.).

[hae-10] E. Haeckel: Generelle morphologie der organismen. Allgemeine grundzüge der organischen formen-wissenschaft, mechanisch begründet durch die von Charles Darwin reformirte descendenztheorie. Cz. 2. Berlin: G. Reimer, 1866, s. clx. (niem.).

[gill-11] T.N. Gill. Arrangement of the Families of Mammals; with Analytical Tables. „Smithsonian Miscellaneous collections”. 11, s. 21, 1872. (ang.).

[acl-12] A.N.Ch. Acloque: Faune de France: contenant la description des espèces indigènes disposées en tableaux analytiques; et illustrée de figures représentant les types caractéristiques des genres. Paris: Librairie J.-B. Baillière et Fils, 19 rue Hautefeuille, près du boulevard Saint-Germain, 1900, s. 51. (fr.).

[mil&gid-14] G.S. Miller & J.W. Gidley. Synopsis of the supergeneric groups of rodents. „Journal of the Academy of Natural Sciences of Philadelphia”. 8, s. 435, 1918. (ang.).

[mck&bell-15] M.C. McKenna & S.K. Bell: Classification of mammals above the species level. Nowy Jork: Columbia University Press, 1997, s. 131. ISBN 978-0-231-11013-6. (ang.).

[amw-16] 1 2 Class Mammalia. W: Lynx Nature Books: All the Mammals of the World. Barcelona: Lynx Edicions, 2023, s. 191. ISBN 978-84-16728-66-4. (ang.).

[icmw-17] 1 2 C.J. Burgin, D.E. Wilson, R.A. Mittermeier, A.B. Rylands, T.E. Lacher & W. Sechrest: Illustrated Checklist of the Mammals of the World. Cz. 1: Monotremata to Rodentia. Barcelona: Lynx Edicions, 2020, s. 292. ISBN 978-84-16728-34-3. (ang.).

[mdd-18] N.S. Upham, C.J. Burgin, J. Widness, M.A. Becker, H. Handika, J.S. Zijlstra & D.G. Huckaby: The ASM Mammal Diversity Database. [w:] ASM Mammal Diversity Database (Version 2.2) [on-line]. American Society of Mammalogists. [dostęp 2025-06-22]. (ang.).

[miiz-19] W. Cichocki, A. Ważna, J. Cichocki, E. Rajska-Jurgiel, A. Jasiński & W. Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii Polskiej Akademii Nauk, 2015, s. 215. ISBN 978-83-88147-15-9.

[zij-20] J.S.J.S. Zijlstra J.S.J.S., Castorinae Hemprich, 1820, Hesperomys project (Version 25.3.0), DOI: 10.5281/zenodo.7654755 [dostęp 2025-06-23] (ang.).

[kaup-21] J.J. Kaup. Beschreibung dreyer Gattungen urweltlicher Nager des Zoologischen Museums zu Darmstadt, welche von den jetzt lebenden Genera verschieden sind. „Isis von Oken”. Jahrgang 1832, s. 994, 1832. (niem.).

[CITEREFRădulescuSamson1967592-22] Rădulescu i Samson 1967 ↓, s. 592.

[car-23] E.J. Aldana Carrasco. Los Castoridae (Rodentia, Mammalia) del Neógeno de Cataluña (España). „Treballs del Museu de Geologia de Barcelona”. 2, s. 102, 1992. (hiszp.).

[yang-24] Z.-j. Yang. On the Insectivora, Chiroptera, Rodentia and Primates other than Sinanthropus from Locality 1 in Choukoutien. „Palaeontologia Sinica”. Series C. 8, s. 57, 1934. (ang.).

[geo-25] É. Geoffroy Saint−Hilaire. Considérations sur des ossements fossiles la plupart inconnus, trouvés et observés dans les bassins de l’Auvergne. „Revue encyclopédique”. 59, s. 95, 1833. (fr.).

[CITEREFRădulescuSamson1967591-26] Rădulescu i Samson 1967 ↓, s. 591.