| Data i miejsce urodzenia |
13 lipca 1948 |
|---|---|
| Zawód |
reżyserka, scenarzystka, pisarka |
| Lata aktywności |
od 1975 |
Catherine Breillat (wym. [katʁin bʁɛja]; ur. 13 lipca 1948 w Bressuire) – francuska pisarka, reżyserka i scenarzystka filmowa.
Mając 17 lat zadebiutowała w roli aktorskiej jako krawcowa Mouchette w filmie Bernarda Bertolucciego Ostatnie tango w Paryżu (1972) z Marlonem Brando.
Nazywana jest największą prowokatorką współczesnego kina. Już od swojego debiutanckiego filmu, Une vraie jeune fille (1976), Breillat konsekwentnie przekracza granice w obnażaniu kobiecości i pokazywaniu seksualności na ekranie. Wielokrotnie była na międzynarodowych festiwalach, również na tych najważniejszych: jej film Moja siostra (À ma soeur!, 2001) zdobył nagrody m.in. w Berlinie, Cannes i Rotterdamie. Po realizacji filmów 36 fillette (1988), Romans X (Romance X, 1999), ze scenami rzeczywistych zbliżeń seksualnych i obecnością męskiej gwiazdy porno, Rocca Siffrediego, czy Krótki rejs (Brève traversée, 2001) udowodniła, że jest jedną z najodważniejszych i najambitniejszych współczesnych artystek filmowych.
Największe kontrowersje wzbudziła jednak swoim dramatem psychologicznym Anatomia piekła (Anatomie de l'enfer, 2004) opartym na jej powieści Pornocratie, z udziałem Siffrediego. Film ten został nagrodzony przez jury MFF w Filadelfii; obraz pokazywany był w Polsce na 4. MFF Nowe Horyzonty w Cieszynie, gdzie wzbudził skrajne reakcje – od zachwytu po całkowite odrzucenie.
Zasiadała w jury konkursu głównego na 64. MFF w Wenecji (2007).