| wypiek | |
Cebularz lubelski | |
| Kuchnia | |
|---|---|
| Miejsce powstania | |
| Składniki | |
|
mąka, cebula, mak, olej, drożdże, sól | |
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Dane liczbowe na podstawie: Tabele kalorii Wartości RDA i AI wyznaczone na podstawie danych Institute of Health | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Cebularz – wywodzący się z kuchni żydowskiej pszenny placek, o średnicy od 15 do 20 centymetrów, pokryty pokrojoną w kostkę cebulą wymieszaną z makiem (15–20%), charakterystyczny dla Lubelszczyzny.
Cebularz to jeden z najbardziej popularnych produktów tradycyjnych w województwie lubelskim. Pierwsze wzmianki na jego temat, a także przekazywana z pokolenia na pokolenie receptura, sięgają XIX stulecia. Jako pierwsi cebularze zaczęli wypiekać Żydzi z lubelskiego Starego Miasta, a przed II wojną światową był już on znanym przysmakiem na całej Lubelszczyźnie.
Józef Honig tak wspominał przedwojenne przysmaki Lublina:
Były dobre chleby, bułeczki. Jaki był – cebularz!!!Żydowskie piekarnie były bardzo dobre. Jaki był placek żydowski! Były cebularze – jaki to był smak!!! Te bułki jakie były. Jeszcze tu był Zięba na Kalinie, tam z tyłu, za cmentarzem. Jaki on miał chleb, jakie bułki miał... Ale on nie oszukiwał. Dodał masło, dodał mleko. Do ciasta dodał wszystko.
W 2007 roku cebularz został wpisany na listę produktów tradycyjnych, a od sierpnia 2014 jest chroniony prawem Unii Europejskiej jako produkt regionalny.
Od 2017 roku w Lublinie działa Regionalne Muzeum Cebularza.