| Państwo działania | |
|---|---|
| Data urodzenia | |
| Profesor doktor habilitowana nauk prawnych | |
| Specjalność: prawo karne materialne | |
| Alma Mater | |
| Doktorat |
2007 – nauki prawne |
| Habilitacja |
2015 – nauki prawne |
| Profesura |
2025 |
| Funkcja |
Dyrektor Instytutu Nauk Prawnych PAN |
| Praca zawodowa | |
| Uczelnia |
Europejska Wyższa Szkoła Prawa i Administracji w Warszawie |
Celina Dominika Nowak (ur. 14 grudnia 1974) – polska prawniczka, karnistka, profesor nauk prawnych specjalizująca się w prawie karnym i prawie karnym międzynarodowym. Od 2016 dyrektorka Instytutu Nauk Prawnych Polskiej Akademii Nauk.
Absolwentka Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu Warszawskiego oraz studiów podyplomowych w zakresie polityki karnej i prawa karnego na Université Paris 1 Panthéon-Sorbonne. Stypendystka rządu francuskiego i włoskiego, a także Instytutu Maxa Plancka we Freiburgu. W 2007 doktoryzowała się, a w 2015 uzyskała stopień doktor habilitowanej w Instytucie Nauk Prawnych Polskiej Akademii Nauk. W dniu 6 czerwca 2025 r. otrzymała akt nominacji profesorskiej w dyscyplinie nauk prawnych.
W 2000 rozpoczęła pracę w Instytucie Nauk Prawnych Polskiej Akademii Nauk. W 2016 została jego dyrektorką. W 2016 objęła stanowisko profesora nadzwyczajnego PAN.
W latach 2001–2007 była wykładowczynią w Europejskiej Wyższej Szkole Prawa i Administracji a od 2007 wykłada prawo karne w Katedrze Prawa Karnego na Akademii Leona Koźmińskiego. Wykładała gościnnie we Francji (Institut des Sciences Politiques).
Autorka publikacji z zakresu prawa karnego. Od 2012 jest członkinią kolegium redakcyjnego czasopisma Klinika Prawa, a od 2014 Krytyka Prawa. Laureatka I nagrody za rozprawę doktorską czasopisma „Państwo i Prawo” oraz nagrody głównej w konkursie Prezydenta RP „Polskie wyzwania: państwo - tożsamość - rozwój” na najlepszą pracę doktorską za rozprawę doktorską pt. „Korupcja w polskim prawie karnym na tle uregulowań międzynarodowych".
Od 2011 jest członkinią Rady Programu Przeciwko Korupcji w Fundacji im. Stefana Batorego. Współpracowała między innymi z Sejmem Rzeczypospolitej Polskiej, Helsińską Fundacją Praw Człowieka oraz Ministerstwem Spraw Zagranicznych.