Liść chrzanu porażony przez C. armoraciae | |
| Systematyka | |
| Domena | |
|---|---|
| Królestwo | |
| Typ | |
| Klasa | |
| Rząd | |
| Rodzina | |
| Rodzaj | |
| Gatunek |
Cercospora armoraciae |
| Nazwa systematyczna | |
| Cercospora armoraciae Sacc. Fungi venet. nov. vel. Crit., Sér. 5: 188 (1876) | |
Cercospora armoraciae Sacc. – gatunek grzybów z klasy wrzodniaków (Dothideomycetes)'. U chrzanu pospolitego wywołuje grzybową chorobę o nazwie chwościk chrzanu.
Pozycja w klasyfikacji według Index Fungorum: Cercospora, Mycosphaerellaceae, Capnodiales, Dothideomycetidae, Dothideomycetes, Pezizomycotina, Ascomycota, Fungi.
Po raz pierwszy opisał go Pier Andrea Saccardo w 1876 r. i nadana przez niego nazwa naukowa jest ważna. Epitet gatunkowy pochodzi od łacińskiej nazwy chrzanu (Armoracia).
Znana jest tylko anamorfa. Jeżeli występuje teleomorfa, to należy do rodzaju Mycosphaerella.
Grzyb mikroskopijny zaliczany do grupy grzybów cerkosporoidalnych, pasożyt i saprotrof rozwijający się jako endobiont w tkankach chrzanu. Powoduje na ich liściach powstawanie okrągłych lub nieregularnych plam o średnicy do 10 (-20) mm, czasami zlewających się, o barwie od jasnej do szarawej lub czerwonobrązowych, czasami z ciemniejszą obwódką.
Nie tworzy konidiomów. W tkance liścia rozwija się zanurzona podkładka 40–65 × 4–5 µm (z tendencją do bycia szerszą u podstawy), a z niej przez szparki w aparatach szparkowych wyłaniają się na zewnątrz konidiofory, przeważnie w skupiskach po 10–20. Są jasnobrązowe do brązowych, czasami kolankowate lub kręte, gładkie, cienkie, o nieregularnej szerokości, zwykle węższe w kierunku czubka, bez przegród lub rzadko z przegrodami, proliferujące sympodialnie. Blizny konidialne 1,5–2,5 µm średnicy, widoczne, pogrubione i zaciemnione, końcowe i boczne. Konidia 60–130 × 4–5 µm, cylindryczne do nitkowatych, zwykle proste, ale rzadko lekko zakrzywione, często stopniowo zwężające się, gładkie, cienkościenne, 4–9(–18) µm, z przegrodami, podstawa odwrotnie stożkowa do ściętej z pogrubioną i ciemniejszą wnęką o średnicy 1,5–2 µm, wierzchołek ostry.
Znane jest występowanie Cercospora armoraciae w Ameryce Północnej, Europie i Afryce. W Polsce podano wiele jego stanowisk.