Miały bardzo charakterystyczną budowę ciała. W porównaniu z typowymi dzisiejszymi hienamiChasmaporthetes miały znacznie lżejszą budowę i dłuższe kończyny. Również czaszka, a zwłaszcza szczęki miały znacznie delikatniejszą budowę. Zęby bardziej przypominały uzębienie kotowatych niż dzisiejszych hien. Cechy te wskazują na znacznie większą ruchliwość i szybkość wymarłych gatunków. Niekiedy nazywa się te zwierzęta 'gepardohienami'. Pojawiły się w miocenie, 10 mln lat temu prawdopodobnie na terenie Azji. Bardzo szybko rozprzestrzeniły się i zasiedliły rozległe obszary Europy i Afryki. Zasiedlały środowiska stepowe i sawannowe, często obok typowych hien i gepardów. W pliocenie jeden gatunek, hiena amerykańska (Chasmaporthetes ossifragus) zasiedliła obszary Ameryki Północnej. Przeżył tam do wczesnej epoki lodowcowej i wymarł prawdopodobnie 1 – 0,5 miliona lat temu. Ostatni przedstawiciele tego rodzaju zasiedlali południowe rejony Afryki jeszcze kilkanaście tysięcy lat temu[potrzebnyprzypis].
↑R.A. Stirton & W.G. Christian.A member of the Hyaenidae from the Upper Pliocene of Texas.„Journal of Mammalogy”.21(4),s.445,1940. DOI: 10.2307/1374884.(ang.).
↑S. Schaub.Eines neues Hyaenidengenus von der Montagne de Perrier.„Eclogae geologicae Helvetiae”.34,s.279–286,1941.(niem.).