| Chelisoches | |||
| Scudder, 1876 | |||
Samiec Chelisoches morio | |||
| Systematyka | |||
| Domena | |||
|---|---|---|---|
| Królestwo | |||
| Typ | |||
| Gromada | |||
| Rząd | |||
| Podrząd | |||
| Infrarząd | |||
| Nadrodzina | |||
| Rodzina | |||
| Podrodzina | |||
| Rodzaj |
Chelisoches | ||
| Typ nomenklatoryczny | |||
|
Forficula morio Fabricius, 1775 | |||
| Synonimy | |||
| |||
Chelisoches – rodzaj skorków z rodziny Chelisochidae i podrodziny Chelisochinae.
Są to średnich rozmiarów skorki o nabrzmiałej głowie z dość dobrze zaznaczonymi szwami. Czułki ich buduje od 15 do 20 członów. Proporcje przedplecza mogą być różne, ale jego przedni brzeg jest zawsze ścięta, a brzegi boczne ku tyłowi rozbieżne i tam też jest ono najszersze. Dużych rozmiarów pokrywy (tegminy) nakrywają dobrze lub w pełni rozwinięte skrzydła tylnej pary. Stosunkowo krótkie odnóża mają niezbyt grube uda, spłaszczone golenie z bruzdą na wierzchołkowej połowie długości powierzchni grzbietowej oraz bardzo krótkie stopy. Odwłok cechują mniej lub bardziej równoległe brzegi boczne oraz zazwyczaj punktowany ostatni z jego tergitów. Przysadki odwłokowe (szczypce) u samca zwykle mają krawędzie wewnętrzne ramion uzbrojone w jeden lub więcej ząbków. Narządy genitalne samca odznaczają się paramerami zewnętrznymi o płacie zewnętrznym w formie wyraźnego zęba, często z wydłużonym wierzchołkiem, a płacie wewnętrznym zredukowanym tak bardzo, że w zasadzie nierozpoznawalnym.
Przedstawiciele podrodziny zasiedlają krainy: etiopską, madagaskarską, orientalną i australijską. Wyjątkiem jest Ch. morio, który zawleczony został do Ameryki Północnej.
Rodzaj ten wprowadzony został w 1876 roku przez Samuela Hubbarda Scuddera. Należy doń 15 opisanych gatunków: