China Forbes

China Forbes
Ilustracja
China Forbes ̈(2006)
Data i miejsce urodzenia

29 kwietnia 1970
Cambridge, Massachusetts, USA

Zawód

piosenkarka, autorka tekstów

Powiązania

Pink Martini

Multimedia w Wikimedia Commons
Strona internetowa

China Forbes, wym. [ˈtʃaɪ.nə ]ⓘ [fɔrbz ] (ur. 29 kwietnia 1970 w Cambridge) – amerykańska piosenkarka i autorka tekstów, od 1995 jest główną wokalistką zespołu Pink Martini.

Życiorys

China Forbes urodziła się i wychowała w Cambridge w stanie Massachusetts w USA. Jej ojciec (Donald Cameron Forbes) był pochodzenia francusko-szkockiego, a matka (Peggy, z domu Woodford) Afroamerykanką.

Szkołę średnią Phillips Exeter Academy(inne języki) ukończyła w 1988. Na Uniwersytecie Harvarda studiowała sztuki wizualne. W czasie studiów, w 1991, zdobyła nagrodę Jonathana Levy’ego za aktorstwo. Studia ukończyła w 1992 z wyróżnieniem.

Jest kuzynką byłego sekretarza stanu USA Johna Kerry’ego i muzyka indie-rockowego Eda Droste’a z Grizzly Bear. Jej starszą siostrą jest Maya Forbes(inne języki), scenarzystka i reżyserka.

W czasie studiów na Harvardzie poznała Thomasa Lauderdale’a, pianistę o klasycznym wykształceniu. Zaprzyjaźnili się i regularnie muzykowali, Lauderdale grał, Forbes śpiewała.

Kariera

Po ukończeniu studiów w 1992 Forbes przez kilka lat pracowała jako aktorka, występując w teatrze Off-Broadway w Nowym Jorku. Następnie została muzykiem, założyła zespół i nagrała solowy album. Napisała muzykę do serialu telewizyjnego Słodkie zmartwienia i śpiewała w nim piosenkę Ordinary Girl. W napisach końcowych filmu Tatuaż śpiewała piosenkę Que Sera Sera.

Solistka Pink Martini

Thomas Lauderdale w 1995 w Portland w stanie Oregon założył zespół Pink Martini; zaprosił Forbes by dołączyła do zespołu. Forbes odłożyła na bok rozwijającą się karierę piosenkarki i autorki tekstów, aby zostać solistką zespołu. W tym celu, po trzech latach dojazdów z Nowego Jorku, w 1998 przeprowadziła się do Portland, aby pracować w zespole na pełen etat. Forbes i Lauderdale wspólnie napisali hit zespołu Sympathique (Je ne Veux Pas Travailler) oraz wiele innych oryginalnych utworów zespołu. China Forbes o twórczości Pink Martini:

Nasza muzyka jest bardzo przystępna dla ludzi w każdym wieku – dziadków, dzieci i wszystkich pomiędzy.

China Forbes, Exeter Bulletin, 2002

Wspólnie ze swoją siostrą Mayą Forbes napisała piosenkę Dosvedanya Mio Bombino. W lutym 2011 Forbes, z zespołem Pink Martini, nagrali wideo z pozdrowieniami dla włoskiego astronauty Europejskiej Agencji Kosmicznej Paolo Nespoli i rosyjskiego kosmonauty Aleksandra Kaleri na pokładzie Międzynarodowej Stacji Kosmicznej. Astronauci przygotowywali się do nadzorowania dokowania statku towarowego ESA Automatycznego Statku Transportowego ATV Johannes Kepler, które miało miejsce w dniu 24 lutego. Powitanie zostało ustawione na ścieżkę dźwiękową Dosvedanya Mio Bombino i zostało zmiksowane z materiałem filmowym z dokowania.

Indywidualne występy

Oprócz pracy z Pink Martini wydała solowe albumy: Love Handle oraz '78, na którym znalazła się jej piosenka Hey Eugene w oryginalnej wersji. Występuje na albumie Michaela Feinsteina(inne języki) The Sinatra Project, śpiewając duet How Long Will It Last?. Nagrała dwie piosenki po francusku z Georges’em Moustakim na jego albumie Solitaire.

Forbes śpiewa w co najmniej dziesięciu różnych językach, w tym angielskim, hiszpańskim, włoskim, francuskim, portugalskim, greckim, arabskim i japońskim.

W 2022 roku została laureatką nagrody Elli Fitzgerald na Międzynarodowym Festiwalu Jazzowym w Montrealu.

Dyskografia

Z zespołem Pink Martini

Z innymi wykonawcami

Zobacz też

Przypisy

  1. ↑ When was born China Forbes. history-page.com. [dostęp 2024-12-03]. (ang.).
  2. ↑ Pink Martini. The Band. [dostęp 2024-12-03].
  3. ↑ Jane Cornwell: The Pink Martini girl gets serious. The Telegraph, 2008-04-24. [dostęp 2024-12-03]. (ang.).
  4. 1 2 Jeff Baker: Pink Martini’s China Forbes grew up in an odd household. Her sister made a movie about it.. The Oregonian/OregonLive, 2015-07-17. [dostęp 2024-12-03]. (ang.).
  5. 1 2 Bill Ewing: China Forbes ’88: Finding Her Own Voice. Exeter Bulletin, 2002. [dostęp 2024-12-03]. (ang.).
  6. ↑ Jonathan Levy Award (acting). Harvard University. [dostęp 2024-12-26]. (ang.).
  7. 1 2 Alex Henderson: Pink Martini Biography. ALLMusic. [dostęp 2024-12-03]. (ang.).
  8. ↑ Jane Cornwell: The Pink Martini girl gets serious. The Telegraph, 2008-04-24. [dostęp 2024-12-26]. (ang.).
  9. ↑ John Horn: Maya Forbes revisits her childhood in ‘Infinitely Polar Bear’. Los Angeles Times, 2014001-21. [dostęp 2024-12-26]. (ang.).
  10. 1 2 Robin Denselow: Speaking in tongues. The Guardian, 2005-04-18. [dostęp 2024-12-26]. (ang.).
  11. 1 2 3 Pink Martini/ Members. Pink Martini. [dostęp 2024-12-26]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-07-22)]. (ang.).
  12. ↑ Pink Martini dedicates a song to astronauts Paolo & Aleksandr for ATV docking. The European Space Agency, 2011-02-28. [dostęp 2024-12-26]. (ang.).
  13. ↑ Stephen Holden: Feinstein Comes Full Swing to Capitol-Era Sinatra. The New York Times, 2008-08-31. [dostęp 2024-12-26]. (ang.).
  14. ↑ Festival Award Winners. Festival International de Jazz de Montréal. [dostęp 2024-12-26]. (ang.).
  15. ↑ China Forbes Credits. AllMusic. [dostęp 2024-12-25]. (ang.).

Linki zewnętrzne