| Chlamydopsinae | |
| Bickhardt, 1914 | |
 Eucurtiopsis kanaari | |
| Systematyka | |
| Domena | |
|---|---|
| Królestwo | |
| Typ | |
| Gromada | |
| Podgromada | |
| Rząd | |
| Podrząd | |
| Rodzina | |
| Podrodzina |
Chlamydopsinae |
Chlamydopsinae – podrodzina chrząszczy z rodziny gnilikowatych. Należy tu około 174 gatunków. Wszystkie gatunki są myrmekofilami bądź termitofilami (Eucurtia comata). Zasięg występowania przedstawicieli podrodziny obejmuje Półwysep Indyjski, Japonię, Tajwan, Fidżi, Filipiny, Nową Kaledonię, Indonezję i Malezję.
Główną synapomorfią tej podrodziny jest budowa czułków: trzonek czułka (scapus) umiejscowiony jest wysoko na czole (frons) chrząszcza i jest poszerzony, tak że gdy owad wycofuje głowę pod przedplecze, zasłania całkowicie oko. Przystosowaniem do myrmekofilnego trybu życia są trichomy, obecne u większości gatunków przy przedniej krawędzi pokryw lub na przedtułowiu. Szczególnie rozwinięte są trichomy u bardzo rzadkiego i słabo poznanego, termitofilnego chrząszcza Eucurtia comata. Eric Mjöberg, który w 1912 obserwował chrząszcza w naturze, opisał jak termity pobierały płyn z wierzchołków trichom owada. Rodzaj Ceratohister z kolei wyróżnia się brakiem trichom. Chlamydopsinae to niewielkie owady, osiągające maksymalnie 4 mm długości.
Do niedawna była to najmniej poznana podrodzina gnilikowatych. Ostatnie prace pozwoliły na rewizję systematyki tych chrząszczy. Gatunki z Nowej Kaledonii mogą być zagrożone, ponieważ tamtejsze gatunki mrówek–gospodarzy chrząszczy są wypierane przez zawleczony gatunek Wasmannia auropunctata.