Chloran potasu

Chloran potasu
Ilustracja
Ogólne informacje
Charakterystyka fizyczna
biały lub prawie biały proszek, granulki lub kryształy
Wzór chemiczny

KClO3

• zapis Hilla

ClKO3

Masa molowa

122,55 g/mol

Identyfikacja
Numer CAS

3811-04-9

PubChem

6426889

Podobne związki
Inne aniony

KClO(inne języki), KClO2(inne języki), KClO4

Inne kationy

NaClO3, NH4ClO3

Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą
stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa)

Chloran potasu, nazwa Stocka: chloran(V) potasu, KClO3 – nieorganiczny związek chemiczny, sól potasowa kwasu chlorowego. Stosowany do produkcji zapałek i materiałów wybuchowych.

Otrzymywanie

Na skalę przemysłową otrzymywany jest czasami w procesie elektrolizy roztworu chlorku potasu. W przestrzeni anodowej zachodzą następujące reakcje:

2Cl− → Cl2 + 2e−
Cl2 + H2O ⇄ HClO + H+ + Cl−
HClO ⇄ H+ + ClO−
2HClO + ClO− → ClO3− + 2Cl− + 2H+

Anody do tego procesu pokrywane są powłokami z RuO2 lub tytanu, aby zapewnić ich trwałość chemiczną.

W analogicznym procesie elektrochemicznym częściej otrzymuje się chloran sodu (jako roztwór wodny), z którego następnie wytrąca się chloran potasu po dodaniu stałego KCl:

KCl + NaClO3 → NaCl + KClO3↓

Jest to główna przemysłowa metoda produkcji tego związku. Pozostała solanka jest zawracana do elektrolizera i wykorzystywana ponownie.

Inną metodą otrzymywania KClO3 jest przepuszczanie gazowego chloru przez gorący roztwór wodorotlenku potasu:

3Cl2 + 6KOH → KClO3 + 5KCl + 3H2O

Przypisy

  1. ↑ kalichlorek, [w:] Słownik języka polskiego [online], Wydawnictwo Naukowe PWN [dostęp 2022-02-03].
  2. ↑ Farmakopea Polska X, Polskie Towarzystwo Farmaceutyczne, Warszawa: Urząd Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych, 2014, s. 4276, ISBN 978-83-63724-47-4, OCLC 903979769.
  3. 1 2 Chloran potasu [PDF], karta charakterystyki produktu Sigma-Aldrich, Merck, 20 listopada 2024, numer katalogowy: 255572 [dostęp 2025-01-01].
  4. 1 2 3 4 5 Potassium chlorate, [w:] GESTIS-Stoffdatenbank [online], Institut für Arbeitsschutz der Deutschen Gesetzlichen Unfallversicherung, ZVG: 2060 [dostęp 2025-01-01] (niem. • ang.).
  5. ↑ Potassium chlorate [PDF], karta charakterystyki produktu Sigma-Aldrich, Merck, numer katalogowy: 255572 [dostęp 2018-07-11] (ang.). (przeczytaj, jeśli nie wyświetla się prawidłowa wersja karty charakterystyki)
  6. ↑ Podręczny słownik chemiczny, Romuald Hassa (red.), Janusz Mrzigod (red.), Janusz Nowakowski (red.), Katowice: Videograf II, 2004, s. 71, ISBN 83-7183-240-0, OCLC 749698778.
  7. 1 2 3 Helmut Vogt i inni, Chlorine Oxides and Chlorine Oxygen Acids, [w:] Ullmann’s Encyclopedia of Industrial Chemistry, Weinheim: Wiley‐VCH, s. 22–32, DOI: 10.1002/14356007.a06_483 (ang.).
  8. ↑ Pradyot Patnaik, Handbook of Inorganic Chemicals, London: McGraw-Hill, 2003, s. 745, ISBN 0-07-049439-8 (ang.).