Chomiki

Chomiki
Cricetinae
G. Fischer, 1817
Ilustracja
Chomik europejski (Cricetus cricetus)
Systematyka
Domena

eukarionty

Królestwo

zwierzęta

Typ

strunowce

Podtyp

kręgowce

Gromada

ssaki

Podgromada

żyworodne

Infragromada

łożyskowce

Rząd

gryzonie

Podrząd

Supramyomorpha

Infrarząd

myszokształtne

Nadrodzina

myszowe

Rodzina

chomikowate

Podrodzina

chomiki

Typ nomenklatoryczny

Cricetus Leske, 1779

Synonimy
  • Microtocricetini Topachevsky & Skorik, 1988
  • Ischymomyini Topachevsky & Nesin, 1992
  • Microtocricetidae: Kretzoi & Kretzoi, 2000
Plemiona

3 plemiona (+ 23 rodzaje wymarłe) – zobacz opis w tekście

Systematyka w Wikispecies
Multimedia w Wikimedia Commons
Hasło w Wikisłowniku

Chomiki (Cricetinae) – podrodzina gryzoni z rodziny chomikowatych (Cricetidae).

Do rodziny chomikowatych zalicza się blisko 300 gatunków. Mysz domowa, myszarka leśna, suwak mongolski i inne myszowate są dalekimi krewnymi chomików. Jako zwierzęta domowe hodowane bywają: chomiczek syryjski, chomicznik malutki, Cricetulus barabensis griseus, chomicznik dżungarski i chomicznik zabajkalski.

Zasięg występowania

Podrodzina obejmuje gatunki występujące w Eurazji.

Główne cechy budowy anatomicznej

Wzór zębowy I C P M
16 = 1 0 0 3
1 0 0 3

Chomiki mają 16 zębów. 2 siekacze i 6 trzonowców rozstawione na dole i na górze. Zęby gryzoni są zębami długokoronowymi (szkliwo pokrywa także korzeń zęba znajdując się między zębiną a cementem), rosną przez całe życie zwierzęcia i aby nie doszło do ich przerostu, skutkującego zranieniami i chorobami, zwierzę musi je ścierać, jedząc twardy pokarm. Tuż przy obu stronach warg znajdują się pojemne worki policzkowe. Są tak duże, że po napełnieniu przekraczają podwojony obwód głowy. Służą do transportu pożywienia. Zwierzę opróżnia je pocierając je przednimi kończynami. Żołądek chomika składa się z dwóch komór. W pierwszej komorze następuje wstępne trawienie, natomiast w głównej komorze pokarm przechodzi ostateczne trawienie.

Systematyka

Do podrodziny chomików należą następujące występujące współcześnie plemiona:

Opisano również rodzaje wymarłe:

Uwagi

  1. ↑ Typ nomenklatoryczny: †Microtocricetus Fahlbusch & Mayr, 1975.
  2. ↑ Typ nomenklatoryczny: †Ischymomys Zazhigin, 1977 (= †Pannonicola Kretzoi, 1965).

Przypisy

  1. ↑ J.G. Fisher von Waldheim. De systemate Mammalium. „Mémoires de la Société impériale des naturalistes de Moscou”. 5, s. 372, 1817. (łac.).
  2. ↑ В.А. Топачевский & А.Ф. Скорик. Новые полевкозубые Cricetodontinae (Rodentia, Cricetidae) из Валезия Евразии и некоторые вопросы надродовои систематики подсемейства. „Вестник зоологии”. 1988 (5), s. 39, 1988. (ros. • ang.).
  3. ↑ В.А. Топачевский & В.А. Несин. Новая триба вымерших хомякообразных Ischymomyini (Rodentia, Cricetidae). „Вестник зоологии”. 1992 (1), s. 29, 1992. (ros. • ang.).
  4. ↑ M. & M. Kretzoi: Fossilium catalogus. I, Animalia. Index generum et subgenerum mammalium. Wyd. 137. Leiden: Backhuys publ., 2000, s. 667. ISBN 978-90-5782-056-4. (łac.).
  5. 1 2 Nazwy polskie za: W. Cichocki, A. Ważna, J. Cichocki, E. Rajska-Jurgiel, A. Jasiński & W. Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii PAN, 2015, s. 239–240. ISBN 978-83-88147-15-9. (pol. • ang.).
  6. 1 2 C.J. Burgin, D.E. Wilson, R.A. Mittermeier, A.B. Rylands, T.E. Lacher & W. Sechrest: Illustrated Checklist of the Mammals of the World. Cz. 1: Monotremata to Rodentia. Barcelona: Lynx Edicions, 2020, s. 340–342. ISBN 978-84-16728-34-3. (ang.).
  7. ↑ D.E. Wilson & D.M. Reeder (red. red.): Subfamily Cricetinae. [w:] Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3) [on-line]. Johns Hopkins University Press, 2005. [dostęp 2020-11-20].
  8. ↑ A. Poor: Subfamily Cricetinae. Animal Diversity Web. [dostęp 2010-03-20]. (ang.).
  9. ↑ N.S. Upham, C.J. Burgin, J. Widness, M.A. Becker, H. Handika, J.S. Zijlstra & D.G. Huckaby: The ASM Mammal Diversity Database. [w:] ASM Mammal Diversity Database (Version 2.2) [on-line]. American Society of Mammalogists. [dostęp 2025-06-22]. (ang.).
  10. ↑ Q. Li, T.A. Stidham, X.-j. Ni & L.-z. Li. Two new Pliocene hamsters (Cricetidae, Rodentia) from southwestern Tibet (China), and their implications for rodent dispersal 'into Tibet'. „Journal of Vertebrate Paleontology”. 37 (6), s. 4, 2018. DOI: 10.1080/02724634.2017.1403443. (ang.).
  11. ↑ Schaub 1930 ↓, s. 32.
  12. ↑ 郑绍华 / S.-h. Zheng: 川黔地区第四纪啮齿类 / Quaternary Rodents of Sichuan-Guizhou Area, China. 北京 / Beijing: 科学出版社 / Science Press, 1993, s. 64. ISBN 978-7-03-003122-8. (chiń. • ang.).
  13. ↑ M. Freudenthal, P. Mein & E. Martín-Suárez. Revision of Late Miocene and Pliocene Cricetinae (Rodentia, Mammalia) from Spain and France. „Treballs del Museu de Geologia de Barcelona”. 7, s. 58, 1998. (ang.).
  14. ↑ 周明镇 & 李传夔 / M.-z Zhou & Ch.-k. Li. 陝西蓝田陈家窝中更新世 哺乳类化汩补記/ Mammalian fossils in association with the mandible of Lantian Man at Chen-chia-ou, in Lantian, Shensi. „古脊椎动物学报 / Vertebrata PalAsiatica”. 9 (4), s. 360, 1965. (chiń. • ang.).
  15. ↑ G. Daxner-Höck. Cricetinae aus dem alt-Pliozän vom Eichkogel bei Mödling (Niederösterreich) und von Vösendorf bei Wien. „Paläontologische Zeitschrift”. 46 (3–4), s. 145, 1972. DOI: 10.1007/BF02990149. (ang.).
  16. ↑ 邱铸鼎 & 李强 / Z.-d. Qiu & Q. Li. 内蒙古中部新近纪啮齿类动物 / Neogene rodents from central Nei Mongol, China. „中国古生物志 总号 / Palaeontologia Sinica”. New series C. 30 (187), s. 324, 2016. (chiń. • ang.).
  17. ↑ O. Zdansky. Die Säugetiere der Quartärfauna von Zhoukoudian. „Palaeontologia Sinica”. Series C. 6 (4), s. 54, 1928. (niem.).
  18. ↑ J. Hartenberger. Les Cricetidae (Rodentia) de Can Llobateres (Néogène d’Espagne). „Bulletin de la Société géologique de France”. Septième série. 7 (3), s. 493, 1965. DOI: 10.2113/gssgfbull.S7-VII.3.487. (fr.).
  19. ↑ М.А. Erbajeva, N. Alexeeva & F. Khenzykhenova. Pliocene small mammals from the Udunga site of the Transbaikal area. „Coloquios de Paleontología Suppl.”. 1, s. 140, 2003. (ang.).
  20. ↑ M. Freudenthal. Cricetidae (Rodentia) from the Neogene of Gargano (Prov. of Foggia, Italy). „Scripta Geologica”. 77, s. 31, 1985. (ang.).
  21. ↑ G. Daxner-Höck. Die Cricetinae aus dem Obermiozän von Maramena (Mazedonien, Nordgriechenland). „Paläontologische Zeitschrift”. 66 (3–4), s. 351, 1992. DOI: 10.1007/BF02985823. (niem.).
  22. ↑ V. Fahlbusch & H. Mayr. Microtoide Cricetiden (Mammalia, Rodentia) aus der Oberen Süßwasser-Molasse Bayerns. „Paläontologische Zeitschrift”. 49 (1–2), s. 79, 1975. DOI: 10.1007/BF02988068. (niem.).
  23. ↑ Schaub 1934 ↓, s. 29.
  24. ↑ Schaub 1934 ↓, s. 26.
  25. ↑ M. Kretzoi. Pannonicola brevidens n.g.n.sp., ein echter Arvicolide aus dem ungarischen Unterpliozän. „Vertebrata Hungarica”. 7 (1–2), s. 132, 1965. (ang.).
  26. ↑ Z.-j. Yang (C.C. Young). Fossile Nagetiere aus Nord-China. „Palaeontologia Sinica”. Series C. 5 (3), s. 30, 1927. (niem.).
  27. ↑ O. Maridet, W.-y. Wu, J. Ye, J. Meng, S.-d. Bi & X.-j. Ni. An Early Miocene microtoid cricetid (Rodentia, Mammalia) from the Junggar Basin of Xinjiang, China. „Acta Palaeontologica Polonica”. 59 (1), s. 3, 2014. DOI: 10.4202/app.2012.0007. (ang.).
  28. ↑ G. Daxner-Höck. Pseudocollimys steiningeri nov. gen. nov. spec. (Cricetidae, Rodentia, Mammalia) aus dem Ober-Miozän der Molassezone Oberösterreichs. „Courier Forschungsinstitut Senckenberg”. 246, s. 4, 2004. (niem.).
  29. ↑ В.А. Топачевский & А.Ф. Скорик: Неогеновые и плейстоценовые низшие хомякообразные юга восточной Европы. Киев: Наукова думка, 1992, s. 71. ISBN 5-12-002713-X. (ros.).
  30. ↑ P. Mein. Rotundomys, nouveau genre de Cricetidae (Mammalia, Rodentia) de la faune néogène de Montrédon (Hérault). „Bulletin de la Société géologique de France”. Septième série. 7 (3), s. 421, 1965. DOI: 10.2113/gssgfbull.S7-VII.3.421. (fr.).
  31. ↑ Schaub 1930 ↓, s. 44.
  32. ↑ J. Agustí Ballester, P. Bover & J.A. Alcover. A new genus of endemic cricetid (Mammalia, Rodentia) from the late Neogene of Mallorca (Balearic Islands, Spain). „Journal of Vertebrate Paleontology”. 32 (3), s. 722, 2012. DOI: 10.1080/02724634.2012.652322. (ang.).

Bibliografia