Chomiki

Chomiki
Cricetinae
G. Fischer, 1817
Ilustracja
Chomik europejski (Cricetus cricetus)
Systematyka
Domena

eukarionty

Królestwo

zwierzęta

Typ

strunowce

Podtyp

kręgowce

Gromada

ssaki

Podgromada

żyworodne

Infragromada

łożyskowce

Rząd

gryzonie

Podrząd

Supramyomorpha

Infrarząd

myszokształtne

Nadrodzina

myszowe

Rodzina

chomikowate

Podrodzina

chomiki

Typ nomenklatoryczny

Cricetus Leske, 1779

Synonimy
  • Microtocricetini Topachevsky & Skorik, 1988
  • Ischymomyini Topachevsky & Nesin, 1992
  • Microtocricetidae: Kretzoi & Kretzoi, 2000
Plemiona

3 plemiona (+ 23 rodzaje wymarłe) – zobacz opis w tekście

Chomiki (Cricetinae) – podrodzina gryzoni z rodziny chomikowatych (Cricetidae).

Do rodziny chomikowatych zalicza się blisko 300 gatunków. Mysz domowa, myszarka leśna, suwak mongolski i inne myszowate są dalekimi krewnymi chomików. Jako zwierzęta domowe hodowane bywają: chomiczek syryjski, chomicznik malutki, Cricetulus barabensis griseus, chomicznik dżungarski i chomicznik zabajkalski.

Zasięg występowania

Podrodzina obejmuje gatunki występujące w Eurazji.

Główne cechy budowy anatomicznej

Wzór zębowy I C P M
16 = 1 0 0 3
1 0 0 3

Chomiki mają 16 zębów. 2 siekacze i 6 trzonowców rozstawione na dole i na górze. Zęby gryzoni są zębami długokoronowymi (szkliwo pokrywa także korzeń zęba znajdując się między zębiną a cementem), rosną przez całe życie zwierzęcia i aby nie doszło do ich przerostu, skutkującego zranieniami i chorobami, zwierzę musi je ścierać, jedząc twardy pokarm. Tuż przy obu stronach warg znajdują się pojemne worki policzkowe. Są tak duże, że po napełnieniu przekraczają podwojony obwód głowy. Służą do transportu pożywienia. Zwierzę opróżnia je pocierając je przednimi kończynami. Żołądek chomika składa się z dwóch komór. W pierwszej komorze następuje wstępne trawienie, natomiast w głównej komorze pokarm przechodzi ostateczne trawienie.

Systematyka

Do podrodziny chomików należą następujące występujące współcześnie plemiona:

Opisano również rodzaje wymarłe: