Chryzopraz

Chryzopraz
Ilustracja
Polski chryzopraz
Właściwości chemiczne i fizyczne
Skład chemiczny

dwutlenek krzemu (SiO2) z domieszką niklu

Twardość w skali Mohsa

6,5–7

Przełam

nierówny

Łupliwość

brak

Przezroczystość

przeświecający, nieprzezroczysty

Układ krystalograficzny

trygonalny

Właściwości mechaniczne

kruchy

Gęstość

2,58–2,64 g/cm³

Właściwości optyczne
Barwa

zielona, niebieskozielonkawa

Rysa

biała

Połysk

tłusty, woskowy

Współczynnik załamania

nω1,533 ... 1542 nε1,540 ... 1,551

Inne

dwójłomność: 0,004

Chryzopraz - Szklary, Dolny Śląsk, Polska.

Chryzopraz, prazer – przeświecający, soczyście zielony minerał, cenna odmiana chalcedonu. Nazwa pochodzenia greckiego, wynikająca z połączenia słów chrysos – złoto i prasinos – zielonkawy.

Barwa wywołana jest domieszką niklu. Ulega ona zmianie (wyblaknięciu) podczas ogrzewania lub długotrwałego naświetlenia promieniami słonecznymi.

Występowanie

Niklonośne strefy wietrzenia skał ultrazasadowych, ilość eksploatowanych złóż niewielka. Towarzyszą mu najczęściej kwarc, pimelit, chalcedon, opal oraz hematyt.

Miejsca występowania: głównie Australia (złoże Marlborough Creek), Rosja (na Uralu okolice Jekaterynburga), USA (Kalifornia i Oregon tzw. Góry Niklowe), Brazylia, Madagaskar, RPA, Indie.

W Polsce – Dolny Śląsk (w okolicy miejscowości Ząbkowice Śląskie, Koźmice, Tomice, Grochowa, Szklary) oraz Wiry k. Sobótki.

Zastosowanie

Ulubiony kamień Egipcjan, Greków, Rzymian, często oprawiany łącznie z lazurytem. Obecnie nadal chętnie stosowany w jubilerstwie, również do wyrobu cennej biżuterii, a także w atrakcyjnym połączeniu z drobnymi diamentami. Poszukiwane są kamienie niespękane, o intensywnej barwie zielonej. Często szlifuje się go w owalne płytki przeznaczone do broszek i kolczyków albo na koraliki.

Zobacz też

Przypisy

  1. 1 2 3 4 Chryzopraz [online], Gemdat [dostęp 2025-07-29].
  2. 1 2 3 Walter Schumann, Minerały świata, Alma-Press, 1 stycznia 2003, s. 122, ISBN 978-83-7020-313-9.
  3. 1 2 3 Chrysoprase [online], www.mindat.org [dostęp 2025-07-29].
  4. 1 2 Eligiusz Szełęg, Minerały i skały Polski, Multico Oficyna Wydawnicza, 2023, s. 266, ISBN 978-83-7073-816-7.

Bibliografia