Sieć dostarczania zawartości (również sieć dostarczania treści, ang. content delivery network, CDN) – sieć rozproszonych geograficznie serwerów służących zapewnieniu wysokiej i łatwej dostępności treści i usług cyfrowych lub ich szybkiego dostarczania na rzecz użytkowników internetu w imieniu dostawców treści i usług.
System dostarczania treści do wielu centrów danych i punktów wymiany ruchu (IX) w Internecie. Celem CDN jest wydajne udostępnianie zawartości o wysokiej dostępności końcowym użytkownikom. Sieć składa się z:
Poszczególne węzły CDN są zwykle podłączone do szybkiej sieci szkieletowej Internetu. Ich liczba zmienia się w zależności od wybranej architektury i może wynosić nawet kilka tysięcy węzłów z dziesiątkami tysięcy serwerów. Optymalizacja z użyciem CDN przynosi zazwyczaj niższe koszty za usługi hostingowe. W związku z tym, że obsługę części ruchu przyjmują na siebie serwery CDN, zmniejsza się obciążenie serwera źródłowego i zapotrzebowanie na transfer. CDN przyśpiesza ładowanie treści na stronach WWW dzięki płynnemu wczytywaniu obrazków, skryptów i innych dokumentów statycznych. Usługa zwiększa odporność na przejściowe zwiększenie natężenia ruchu na obsługiwanej stronie.
Wyróżnia się kilka rodzajów sieci:
W przypadku przesyłania strumieniowego na żywo dane źródłowe są przekazywane przez serwer źródłowy, a następnie natychmiast replikowane do węzłów końcowych sieci. Sieć musi obsługiwać kilka rodzajów technologii:
Od 2009 roku istnieje tzw. adaptacyjne HTTP z przesyłaniem strumieniowym, co oznacza, że źródło jest podzielone na kilka części i każda część jest pobierana osobno. To pozwala na wykorzystanie istniejącej architektury dostosowanej do zwykłego pobierania i jednocześnie eliminuje konieczność opłat licencyjnych, które w technologii strumieniowej stanowią znaczną część kosztów.
Wymagania użytkowników są przesyłane za pośrednictwem sieci w zależności od wielu czynników. Jeśli głównym kryterium jest minimalna liczba „skoków” w węzłach sieciowych lub czas dostarczenia danych, do przesłania danych zazwyczaj wybierany jest element sieci CDN najbliższy geograficznie użytkownikowi.
Jeśli głównym kryterium jest cena, zostanie wybrany element sieci CDN z najniższym kosztem transmisji danych. Kryteria mogą się pokrywać w niektórych regionach, ale w innych częściach świata mogą przedstawiać decyzję strategiczną.
Trasy do wybranego punktu są najczęściej wybierane na poziomie translacji adresów DNS. Identyczne domeny URL (np. Youtube.com), dla każdego odwiedzającego, mogą zostać przetłumaczone na inny adres IP, który zagwarantuje przesłanie treści z właściwego węzła sieci.