| Rok założenia | |
|---|---|
| Pochodzenie | |
| Gatunek | |
| Wydawnictwo | |
| Powiązania | |
| Skład | |
| Adam Bartnikiewicz | |
Contra Boys – polski zespół muzyczny tworzący w nurcie oi!, założony w 2003 roku we Wrocławiu. Założycielem i liderem grupy jest Adam Bartnikiewicz, znany także z innych projektów muzycznych. Formacja wydała trzy albumy studyjne nakładem wydawnictwa Olifant Records (dwa z nich doczekały się reedycji), a jej utwory pojawiły się także na kilku składankach. Twórczość grupy określa się jako apolityczną, streetpunkową oraz w znacznym stopniu skierowaną do środowisk kibicowskich. Mimo to w części środowisk społecznych i medialnych zespół budzi kontrowersje, głównie ze względu na przeszłość muzyków, w tym udział w grupie Konkwista 88.
Zespół Contra Boys powstał w 2003 roku we Wrocławiu. W publikacjach jako skrót nazwy grupy pojawia się czasem „CB”. Od początku działalności formacja związana jest z polską sceną oi!. Jej inicjatorem jest Adam Bartnikiewicz, współtwórca wielu projektów muzycznych, wśród których najbardziej znanym jest Konkwista 88, działająca w latach 1990–2005. Zestawienie daty powstania Contra Boys oraz nagrania debiutanckiego albumu (2003 rok) z datą zakończenia działalności Konkwisty 88 (2005 rok) przeczy pojawiającym się w części publikacji twierdzeniom, jakoby Contra Boys powstało dopiero po rozpadzie tej formacji – przez około dwa lata oba projekty funkcjonowały równolegle.
Muzycy po raz pierwszy weszli do studia nagraniowego w marcu i kwietniu 2003 roku (studio UNDERGROUND / UNDG), gdzie zarejestrowano materiał na pierwszy album. Debiutancka płyta ukazała się w 2003 roku nakładem własnym pod tytułem Śląsk to my. W 2004 roku ukazały się pierwsze recenzje wydawnictwa, m.in. w miesięczniku „To My Kibice”. Tego samego roku w kwartalniku „Nigdy Więcej” (nr 14) opublikowano krytyczny komentarz dotyczący projektu i jego twórców – autor wyraził rozczarowanie po ujawnieniu powiązań z Konkwistą 88, stawiając hipotezę, że projekt może służyć pozyskiwaniu bardziej umiarkowanych odbiorców dla idei znanych z tamtej grupy, lub też stanowić odejście od wcześniejszych poglądów.
Kolejna sesja nagraniowa w studiu UNDG odbyła się 18–19 marca 2006 roku; zespół nagrał wówczas utwór na składankę Polska gola!. Od lutego do kwietnia 2007 roku w tym samym studiu realizowano materiał na drugi album. Płyta zatytułowana Od kołyski aż po grób ukazała się w 2007 roku nakładem wytwórni Olifant Records. W 2008 roku wydano na płycie gramofonowej singiel „Od kołyski aż po grób / Nosił wilk razy kilka”.
Trzeci album studyjny formacji, Podziemne miasto, ukazał się w 2010 roku nakładem Olifant Records. Nagrania zrealizowano w studiu UNDG na przełomie 2009 i 2010 roku. Album został zadedykowany przez Adama Bartnikiewicza zmarłemu 3 grudnia 2009 roku kibicowi Lechii Gdańsk Rafałowi Połatyńskiemu („Jasiowi”) – dedykacja znalazła się we wkładce z tekstami przy utworze „Kwiaty” (coverze piosenki zespołu Cela nr 3), w której refrenie pojawia się motyw: najpiękniejsze kwiaty człowiek dostaje na swoim pogrzebie
.
W kolejnych latach nakładem Olifant Records ukazały się reedycje dwóch pierwszych albumów zespołu (Śląsk to my oraz Od kołyski aż po grób) na płytach kompaktowych i winylowych, przy czym kompaktowa reedycja Śląsk to my została uzupełniona o utwory dodatkowe. Utwory formacji publikowano również na kompilacjach wydawanych przez Olifant Records, w tym na składankach okolicznościowych (Tribute to Ramzes & The Hooligans, Tribute to Rezystencja), składankach piłkarskich (Polska gola!, Polska gol vol. 2) oraz wydawnictwach z serii Muzyka ulicy muzyka dla mas (Muzyka ulicy muzyka dla mas vol. 2, Muzyka ulicy muzyka dla mas vol. 3).
Pierwszy koncert Contra Boys (bez podanej daty) był wspólnym występem z zespołami The Gits i The Pizdziores.
Jedynym znanym z imienia i nazwiska członkiem formacji jest jej założyciel, lider i wokalista Adam Bartnikiewicz. W części opracowań projekt przedstawiany jest jako solowe przedsięwzięcie tego muzyka, który na nagraniach wszystkich trzech albumów (Śląsk to my, Od kołyski aż po grób oraz Podziemne miasto) figuruje jako wokalista, basista i gitarzysta, bez wskazania perkusisty. Jedynie w wydaniu albumu Podziemne miasto z 2010 roku zamieszczono podziękowania dla Darka. Z kolei w nagraniach na składankę Muzyka ulicy muzyka dla mas vol. 3 (2014) wymieniono skład: Adam Bartnikiewicz (gitara basowa, wokal), Kowboj (perkusja) i Kriss (gitara). W jednej z recenzji albumu Od kołyski aż po grób określono formację jako wspólny projekt wokalisty Konkwisty 88 oraz muzyków związanych z zespołami Lumpex 75 i The Gits, którzy uczestniczyli w nagraniach. Na trzecim albumie w części utworów pojawia się również gitara akustyczna.
Przy poszczególnych nagraniach zespołu współpracowali muzycy znani z innych formacji: przy albumie Od kołyski aż po grób udział wzięli m.in. bracia Patyk z zespołu The Gits (wokale w dwóch utworach), Kula i Cinek z Lumpexu 75 (współpraca przy dwóch utworach), Kotojad z The Gits oraz Retaliator (wokale w dwóch utworach), a także Kowboj, związany m.in. z formacjami Excess, Konkwista 88 i Komando Bimber (wokal w jednym utworze). Gościnnie z projektem współpracował również Krzysztof Kubik (członek zespołu Irydion, twórca niezależny, scenarzysta, reżyser i producent telewizyjny, a także kompozytor, autor tekstów, wokalista i muzyk).
Muzyka grupy Contra Boys klasyfikowana jest w źródłach jako rock lub oi!, z widocznymi wpływami innych gatunków, takich jak rock and roll, punk rock, Rock Against Communism, a w jednym z utworów także rap / hip-hop (określany przez jednego z recenzentów jako próba rapowania, na którą lepiej „spuścić zasłonę milczenia”). Na trzecim albumie umieszczono również utwór akustyczny.
W recenzjach kompozycje zespołu opisywane są jako streetpunkowe, pełne energii, z melodyjnymi partiami, w stylu szybkiego oi! i rock and rolla, z refrenami oraz chórkami przypominającymi niekiedy przyśpiewki stadionowe. W recenzjach drugiego i trzeciego albumu zwracano uwagę na sprawność instrumentalną oraz odejście w części nagrań od prostych schematów oi! w stronę bardziej rockowego brzmienia, zbliżającego grupę stylistycznie do formacji Bulbulators w odróżnieniu od bardziej surowego The Gits. Nagrania i wydawnictwa zespołu oceniano jako dopracowane. Opinie na temat partii wokalnych są podzielone: obok krytyki pojawiają się oceny wskazujące na charakterystyczną barwę i aranżację wokalu.
Twórczość zespołu wiązana jest ze środowiskiem kibiców piłki nożnej, co znajduje odzwierciedlenie zarówno w tekstach piosenek (m.in. „PZPN”, „Motor gol”, „Od kołyski aż po grób”, „Wszyscy spotkamy się na dworcu”), jak i we wkładkach płytowych (w pierwszym wydaniu Śląsk to my zamieszczono pozdrowienia dla klubu Śląsk Wrocław oraz zaprzyjaźnionych środowisk kibicowskich, m.in. Lechii Gdańsk, Wisły Kraków i Motoru Lublin). Debiutancki album spotkał się z pozytywnym przyjęciem wśród skinheadów oraz części środowiska kibicowskiego.
W warstwie tematycznej obecne są motywy typowe dla nurtu streetpunkowego / oi!: codzienność i trudności życiowe, realia blokowisk, niechęć do polityki i polityków, picie alkoholu, przywiązanie do miasta, regionu i ulicy, tematyka piłkarska i chuligańska, a także wątki rozrywkowe i ironiczne. Przekaz ten łączy hedonistyczne motywy z wezwaniem do aktywności, widocznym m.in. w utworze „Dzisiejszy dzień”: To jest właśnie życia sens, swej młodości naprzód wyjść, nie poddawać bierny się. Trzeba wierzyć, że przed tobą jeszcze mnóstwo pięknych dni
. W utworach nie ma bezpośrednich odwołań do konkretnych ugrupowań czy ideologii politycznych poza deklarowaną niechęcią do polityki, co bywa określane jako apolityczność projektu w zestawieniu z Konkwistą 88.
Zespół bywa przywoływany w kontekście zagranicznej sceny oi! – m.in. w wywiadzie członek grupy All Bandits wskazywał debiut Śląsk to my jako ulubiony album Contra Boys, muzycy formacji Operace Artaban wymieniali grupę wśród znajomych lub wspólnych wykonawców, członkowie zespołu Staré Pušky wspominali o słuchaniu jej przy piwie, a w recenzji Podziemnego miasta na portalu Backstreet Battalion odnotowano podobieństwo do niemieckiej grupy Kategorie C. Wspominano o niej także jako o jednym z inspirujących punktów odniesienia przy realizacji projektu Ultra Dźwięki poświęconego Legii Warszawa.
Krytycznie o interpretacji utworu „Uśmiechnij się” (z repertuaru Ramzes & The Hooligans) na składance Tribute to Ramzes & The Hooligans (2008) wypowiadano się w recenzji w Radiu Cykcyk, wskazując na rozczarowanie poziomem wykonania w zestawieniu z doświadczeniem muzyka.
W środowiskach antyrasistowskich, lewicowych i liberalnych twórczość grupy budzi sprzeciw głównie ze względu na wcześniejszą działalność muzyków w formacji Konkwista 88, na co zwracają uwagę również źródła sympatyzujące ze sceną nacjonalistyczną. W części recenzji formułowano także ostrą krytykę poziomu wokalnego, wtórności kompozycji oraz prostoty tekstów o tematyce towarzyskiej i alkoholowej. Zastrzeżenia pojawiały się również ze strony środowisk antyfaszystowskich przy okazji wydawnictw innych zespołów (m.in. płyty Co mnie zabija? grupy Zbeer), na których umieszczano pozdrowienia dla Contra Boys.
Albumy w dyskografii Contra Boys:
Kompilacje, na których zamieszczono co najmniej jeden utwór muzyczny zespołu Contra Boys:
Do utworu „Nosił wilk razy kilka” z albumu Od kołyski aż po grób (2007) powstał teledysk. Realizacją zajęła się ekipa „Film Technician” przy współudziale „Crazy-clipu”, a w nagraniach wzięli udział m.in. Bobas, Kowboj, Tomek i Świerzy. Materiał zamieszczono na wydawnictwie z albumem oraz opublikowano w serwisie YouTube na oficjalnym kanale wydawcy, Olifant Records.