Cracticus

Cracticus
Vieillot, 1816
Ilustracja
Przedstawiciel rodzaju – srokacz czarnogrzbiety (C. mentalis)
Systematyka
Domena

eukarionty

Królestwo

zwierzęta

Typ

strunowce

Podtyp

kręgowce

Gromada

ptaki

Podgromada

Neornithes

Infragromada

ptaki neognatyczne

Rząd

wróblowe

Podrząd

śpiewające

Rodzina

ostroloty

Podrodzina

srokacze

Rodzaj

Cracticus

Typ nomenklatoryczny

„Cassican – Calybé” Buffon (= Ramphastos cassicus Boddaert, 1783)

Synonimy
Gatunki

6 gatunków – zobacz opis w tekście

Cracticus – rodzaj ptaków z podrodziny srokaczy (Cracticinae) w obrębie rodziny ostrolotów (Artamidae).

Występowanie

Rodzaj obejmuje gatunki występujące w Australii (włącznie z Tasmanią), na Nowej Gwinei i sąsiednich wyspach, w tym Luizjadach.

Morfologia

Długość ciała 25–35 cm; masa ciała 68–155 g.

Systematyka

Rodzaj zdefiniował w 1816 roku francuski przyrodnik Louis Jean Pierre Vieillot w publikacji swojego autorstwa Analyse d’une nouvelle ornithologie élémentaire. Jako gatunek typowy Vieillot wyznaczył srokacza kapturowego (C. cassicus).

Etymologia

  • Cracticus (Craticus): gr. κρακτικος kraktikos „głośny, hałaśliwy”.
  • Vanga: malgaska nazwa Vanga dla wangi hakodziobej. Typ nomenklatoryczny: Barita destructor Temminck, 1824 (= Lanius torquatus Latham, 1801).
  • Bulestes: gr. βου- bou- „wielki”, od βους bous „wół”; λῃστης lēistēs „złodziej”, od λῃστευω lēisteuō „kraść”. Typ nomenklatoryczny: Lanius torquatus Latham, 1801.

Podział systematyczny

Do rodzaju należą następujące gatunki: