| Craseomys | |||
| G.S. Miller, 1900 | |||
Nornica szaroruda (C. rufocanus) | |||
| Systematyka | |||
| Domena | |||
|---|---|---|---|
| Królestwo | |||
| Typ | |||
| Podtyp | |||
| Gromada | |||
| Podgromada | |||
| Rząd | |||
| Podrząd | |||
| Infrarząd | |||
| Nadrodzina | |||
| Rodzina | |||
| Podrodzina | |||
| Plemię | |||
| Rodzaj |
Craseomys | ||
| Typ nomenklatoryczny | |||
|
Hypudaeus rufocanus Sundevall, 1846 | |||
| Synonimy | |||
| |||
| Podrodzaje i gatunki | |||
| |||
Craseomys – rodzaj ssaków z podrodziny karczowników (Arvicolinae) w obrębie rodziny chomikowatych (Cricetidae).
Rodzaj obejmuje gatunki występujące w północnej Europie (Norwegia, Szwecja, Finlandia, europejska część Rosji) i Azji (azjatycka część Rosji, Mongolia, Chińska Republika Ludowa, Korea Północna, Korea Południowa i Japonia).
Długość ciała (bez ogona) 70–149 mm, długość ogona 25–68 mm; masa ciała 20–76,7 g.
Rodzaj zdefiniował w 1900 roku amerykański botanik i zoolog Gerrit Smith Miller w artykule zatytułowanym Wstępna rewizja europejskich norników, opublikowanym w czasopiśmie „Proceedings of the Biological Society of Washington”. Gatunkiem typowym jest (oryginalne oznaczenie) nornica szaroruda (C. rufocanus).
Do rodzaju należą następujące występujące współcześnie gatunki zgrupowane w dwóch podrodzajach:
| Podrodzaj | Grafika | Gatunek | Autor i rok opisu | Nazwa zwyczajowa | Podgatunki | Rozmieszczenie geograficzne | Podstawowe wymiary | Status IUCN |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Craseomys G.S. Miller, 1900 |
Craseomys rufocanus | (Sundevall, 1846) | nornica szaroruda | gatunek monotypowy | Półwysep Fennoskandzki na wschód do półwyspu Kamczatka, na południe do południowego Uralu, góry Ałtaj, północna Mongolia, północna Chińska Republika Ludowa, północna Korea Północna i północna Japonia; zakres wysokości: do 3000 m n.p.m. | DC: 10–14,2 cm DO: 2,7–6,3 cm MC: 27–52 g |
LC | |
| Craseomys rex | (Imaizumi, 1971) | nornica królewska | gatunek monotypowy | wschodnia Rosji: środkowy i południowy Sachalin) i Japonia (Kokkaido i południowe Wyspy Kurylskie; zakres wysokości: 0–1900 m n.p.m. | DC: 11,2–14,9 cm DO: 4,4–6,8 cm MC: 33–77 g |
LC | ||
| Phaulomys O. Thomas, 1905 |
Craseomys regulus | O. Thomas, 1907 | nornica koreańska | gatunek monotypowy | Półwysep Koreański (z wyjątkiem północno-wschodniej części) | DC: 10–11,6 cm DO: 3,7–5,1 cm MC: 23–38 g |
LC | |
| Craseomys andersoni | (O. Thomas, 1905) | nornica wyspowa | gatunek monotypowy | endemit Japonii: północne i środkowe Honsiu i półwysep Kii | DC: 7,9–13,2 cm DO: 4–7,9 cm MC: 11–60 g |
LC | ||
| Craseomys smithii | (O. Thomas, 1905) | nornica japońska | gatunek monotypowy | endemit Japonii: środkowe i południowe Honsiu, Sikoku i Kiusiu; zakres wysokości: 60–2400 m n.p.m. | DC: 7–11,7 cm DO: 3–5 cm MC: 20–35 g |
LC |
Kategorie IUCN: LC – gatunek najmniejszej troski.
Opisano również gatunek wymarły z plejstocenu dzisiejszej Japonii: