Craseomys

Craseomys
G.S. Miller, 1900
Ilustracja
Nornica szaroruda (C. rufocanus)
Systematyka
Domena

eukarionty

Królestwo

zwierzęta

Typ

strunowce

Podtyp

kręgowce

Gromada

ssaki

Podgromada

żyworodne

Rząd

gryzonie

Podrząd

Supramyomorpha

Infrarząd

myszokształtne

Nadrodzina

myszowe

Rodzina

chomikowate

Podrodzina

karczowniki

Plemię

Clethrionomyini

Rodzaj

Craseomys

Typ nomenklatoryczny

Hypudaeus rufocanus Sundevall, 1846

Synonimy
  • Phaulomys O. Thomas, 1905
  • Neoaschizomys Tokuda, 1935
Podrodzaje i gatunki

2 podrodzaje i 6 gatunków (w tym 1 wymarły) – zobacz opis w tekście

Craseomys – rodzaj ssaków z podrodziny karczowników (Arvicolinae) w obrębie rodziny chomikowatych (Cricetidae).

Rozmieszczenie geograficzne

Rodzaj obejmuje gatunki występujące w północnej Europie (Norwegia, Szwecja, Finlandia, europejska część Rosji) i Azji (azjatycka część Rosji, Mongolia, Chińska Republika Ludowa, Korea Północna, Korea Południowa i Japonia).

Morfologia

Długość ciała (bez ogona) 70–149 mm, długość ogona 25–68 mm; masa ciała 20–76,7 g.

Systematyka

Rodzaj zdefiniował w 1900 roku amerykański botanik i zoolog Gerrit Smith Miller w artykule zatytułowanym Wstępna rewizja europejskich norników, opublikowanym w czasopiśmie „Proceedings of the Biological Society of Washington”. Gatunkiem typowym jest (oryginalne oznaczenie) nornica szaroruda (C. rufocanus).

Etymologia

  • Craseomys: gr. κρασις krasis, κρασεως kraseōs ‘mieszanina, połączenie’; μυς mus, μυος muos ‘mysz’.
  • Phaulomys: gr. φαυλος phaulos ‘słaby, kiepski’; μυς mus, μυος muos ‘mysz’. Gatunek typowy (oznaczenie monotypowe): Evotomys (Phaulomys) smithii O. Thomas, 1905.
  • Neoaschizomys: gr. νεος neos ‘nowy’; rodzaj Aschizomys G.S. Miller, 1899 (górzak). Gatunek typowy (oryginalne oznaczenie): Neoaschizomys sikotanensis Tokuda, 1935 (= Hypudaeus rufocanus Sundevall, 1846).

Podział systematyczny

Do rodzaju należą następujące występujące współcześnie gatunki zgrupowane w dwóch podrodzajach:

Podrodzaj Grafika Gatunek Autor i rok opisu Nazwa zwyczajowa Podgatunki Rozmieszczenie geograficzne Podstawowe wymiary Status
IUCN
Craseomys
G.S. Miller, 1900
Craseomys rufocanus (Sundevall, 1846) nornica szaroruda gatunek monotypowy Półwysep Fennoskandzki na wschód do półwyspu Kamczatka, na południe do południowego Uralu, góry Ałtaj, północna Mongolia, północna Chińska Republika Ludowa, północna Korea Północna i północna Japonia; zakres wysokości: do 3000 m n.p.m. DC: 10–14,2 cm
DO: 2,7–6,3 cm
MC: 27–52 g
 LC 
Craseomys rex (Imaizumi, 1971) nornica królewska gatunek monotypowy wschodnia Rosji: środkowy i południowy Sachalin) i Japonia (Kokkaido i południowe Wyspy Kurylskie; zakres wysokości: 0–1900 m n.p.m. DC: 11,2–14,9 cm
DO: 4,4–6,8 cm
MC: 33–77 g
 LC 
Phaulomys
O. Thomas, 1905
Craseomys regulus O. Thomas, 1907 nornica koreańska gatunek monotypowy Półwysep Koreański (z wyjątkiem północno-wschodniej części) DC: 10–11,6 cm
DO: 3,7–5,1 cm
MC: 23–38 g
 LC 
Craseomys andersoni (O. Thomas, 1905) nornica wyspowa gatunek monotypowy endemit Japonii: północne i środkowe Honsiu i półwysep Kii DC: 7,9–13,2 cm
DO: 4–7,9 cm
MC: 11–60 g
 LC 
Craseomys smithii (O. Thomas, 1905) nornica japońska gatunek monotypowy endemit Japonii: środkowe i południowe Honsiu, Sikoku i Kiusiu; zakres wysokości: 60–2400 m n.p.m. DC: 7–11,7 cm
DO: 3–5 cm
MC: 20–35 g
 LC 

Kategorie IUCN:  LC  – gatunek najmniejszej troski.

Opisano również gatunek wymarły z plejstocenu dzisiejszej Japonii: