Cyclocrinales

Cyclocrinales
Ilustracja
Cyclocrinites (Saku, Estonia; ordowik)
Systematyka
Domena

eukarionty

Królestwo

rośliny

Gromada

zielenice

Klasa

watkowe

Nazwa systematyczna
Cyclocrinales Nitecki et Toomey

Cyclocrinales – wymarły rząd zielenic, znany od środkowego kambru do wczesnego dewonu.

Opis

Plechy Cyclocrinales składają się z centralnych osi, na których osadzone są okółki cienkich odgałęzień bocznych, bocznych główek o kształcie w przybliżeniu sześciokątnym oraz warstwy zewnętrznej, tworzącej fasetowaną strukturę o kształcie sferycznym do maczugowatego.

Cyclocrinales należą do nieformalnej grupy glonów wapiennych, to znaczy ich plechy zawierają dużą ilość węglanu wapnia, dzięki czemu dobrze się zachowują w stanie kopalnym.

Pokrewieństwa Cyclocrinales

Przedstawiciele Cyclocrinales czasami zaliczani są do rzędu Dasycladales(inne języki), lecz częściej grupa ta uznawana jest za odrębny rząd, choć mogący stanowić grupę siostrzaną dasykladowców. Często podkreśla się ich podobieństwa morfologiczne do receptakulitów, lecz o ile Cyclocrinales są na pewno roślinami, to receptakulity są problematykami – dotychczas nie wiadomo nawet, czy były to rośliny czy zwierzęta. Podobieństwa morfologiczne tych dwóch grup nie znalazły dotąd powszechnie przyjętego wyjaśnienia.

Historia badań i występowanie

Pierwszym paleontologiem, który opisał przedstawicieli rzędu Cyclocrinales, był Karl Eichwald, który w roku 1840 wprowadził nazwę rodzajową Cyclocrinites na podstawie materiału kopalnego z ordowiku Estonii. Cyclocrinales znane są także z ordowiku i syluru Ameryki Północnej. W północnej części Europy Środkowej znajduje się je czasami w materiale przyniesionym przez lodowce czwartorzędowe.

Przypisy

  1. 1 2 3 Thomas N. Taylor, Edith L. Taylor, Michael Krings, 4 – Algae, [w:] Thomas N. Taylor, Edith L. Taylor, Michael Krings (red.), Paleobotany (Second Edition): The Biology and Evolution of Fossil Plants, London: Academic Press, 2009, s. 121–160, ISBN 978-0-12-373972-8 [dostęp 2025-02-21].
  2. 1 2 Steven C. Beadle, Dasyclads, cyclocrinitids and receptaculitids: comparative morphology and paleoecology, „Lethaia”, 21 (1), 1988, s. 1–12, DOI: 10.1111/j.1502-3931.1988.tb01745.x, ISSN 0024-1164 [dostęp 2025-02-21].
  3. ↑ Steven C. Beadle, Markes E. Johnson, Palaeoecology of SIlurian cyclocrinitid algae, „Palaeontology”, 29 (3), 1986, s. 585–601.
  4. ↑ Cyclocrinales [online], Fossiilid.info [dostęp 2025-02-21] (ang.).
  5. ↑ Class Ulvophyceae - Hierarchy - The Taxonomicon [online], taxonomicon.taxonomy.nl [dostęp 2025-02-21].
  6. ↑ Matthew H. Nitecki, Barry D. Webby, Nils Spjeldnaes, Zhen Yong-Yi, 31. Receptaculitids and Algae, [w:] Barry D. Webby i inni red., The Great Ordovician Biodiversification Event, Columbia University Press, 14 kwietnia 2004, s. 336–347, DOI: 10.7312/webb12678-032, ISBN 978-0-231-50163-7 [dostęp 2025-02-21] (ang.).
  7. 1 2 Matthew H. Nitecki, North American cyclocrinitid algae, „Fieldiana. Geology”, 21, Chicago: Chicago Natural History Museum, 1970 [dostęp 2025-02-21].
  8. ↑ Frank Rudolph, Geschiebefossilien. Teil 1: Paläozoikum, „Fossilien” (Sonderheft 12), Goldschneck-Verlag, wrzesień 1997, s. 1–64, ISSN 0933-8632.