| Cygnini | |||||
| Vigors, 1825 | |||||
Łabędź niemy (Cygnus olor) | |||||
| Systematyka | |||||
| Domena | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| Królestwo | |||||
| Typ | |||||
| Podtyp | |||||
| Gromada | |||||
| Podgromada | |||||
| Infragromada | |||||
| Rząd | |||||
| Rodzina | |||||
| Podrodzina | |||||
| Plemię |
Cygnini | ||||
| Typ nomenklatoryczny | |||||
|
Plemię: Cygnus Bechstein, 1803 | |||||
| |||||
| Rodzaje i gatunki | |||||
| |||||
Cygnini – monotypowe plemię ptaków pływających z podrodziny gęsi (Anserinae) w obrębie rodziny kaczkowatych (Anatidae).
Plemię obejmuje gatunki występujące w Eurazji, obu Amerykach i Australii.
Długość ciała 102–180 cm, rozpiętość skrzydeł 160–260 cm; masa ciała 3500–15500 g. Długa szyja o 23 lub 24 kręgach. Dziób równo-szeroki, przy końcu płaski i zaokrąglony. Nogi krótkie z długimi palcami. Barwa łabędzi jest biała lub czarna, w młodości szaro-popielata. Pióra łabędzi są gęste i sztywne, podbite gęstym puchem, bardzo sprężystym. Ze skóry garbowanej wraz z piórami robiono kiedyś drogie futro łabędzie. Skrzydła szerokie, ogon krótki. Chód niezgrabny, lot szybki i wytrzymały.
Żywią się trawą i roślinami, a także wodnymi mięczakami i innymi drobnymi zwierzętami. Pływają bardzo szybko, ustawiając pióra skrzydeł pod wiatr. Łabędzie są monogamiczne, łączą się w trwałe pary. Gniazda naziemne. W czasie wysiadywania jaj samiec ciągle strzeże samicy, bierze udział w opiece nad pisklętami. Brak dymorfizmu płciowego. Głos donośny, krzykliwy, dzięki zakrzywionej w pętlę tchawicy. Łabędź niemy wydaje dźwięki syczące i chrapliwe. Trzymają się na powierzchni wód stojących, słodkich. W czasie wędrówek nocują na brzegach morskich.
Rodzaj Cygnus wprowadził w 1764 roku francuski przyrodnik François Alexandre Pierre de Garsault w 5. tomie atlasu zawierającego ilustracje roślin i zwierząt stosowanych w medycynie. Gatunkiem typowym jest (oznaczenie monotypowe) Cigne privé – łabędź niemy (C. olor). Niektórzy autorzy argumentują jednak, że Garsault używał jednowyrazowych nazw łacińskich do nazywania gatunków a nie rodzajów, i za autora rodzaju Cygnus uznają niemieckiego botanika, zoologa i leśnika Johanna Matthäusa Bechsteina, który użył tej nazwy rodzajowej w 1803 roku w publikacji własnego autorstwa poświęconej ornitologii Niemiec; gatunkiem typowym taksonu Bechsteina także jest (oznaczenie monotypowe) łabędź niemy (C. olor).
Do plemienia należy jeden rodzaj, który obejmuje następujące, występujące współcześnie gatunki:
oraz wymarłe:
Fragment kladogramu z uwzględnieniem żyjących współcześnie członków rodzaju Cygnus:
| Cygnus |
| |||||||||||||||||||||||||||