Naturalne kryształy cynkitu | |
| Właściwości chemiczne i fizyczne | |
| Skład chemiczny |
ZnO (tlenek cynku) |
|---|---|
| Twardość w skali Mohsa |
4–5 |
| Przełam |
muszlowy |
| Łupliwość |
doskonała |
| Układ krystalograficzny |
heksagonalny |
| Właściwości mechaniczne |
kruchy |
| Gęstość |
5,43–5,68 g/cm³ |
| Właściwości optyczne | |
| Barwa |
czerwona, czerwonożółta, czerwonobrązowa |
| Rysa |
żółtopomarańczowa, pomarańczowa |
| Połysk |
diamentowy, półżywiczny, żywiczny, woskowy, tłusty, jedwabisty, matowy, ziemisty |
| Współczynnik załamania |
2,013–2,048 (jednoosiowy) |
| Inne |
dwójłomność: 0,016 anizotropia: słaba |
| Dodatkowe dane | |
| Klasyfikacja Strunza |
4.AB.20 |


Cynkit – minerał z gromady tlenków. Należy do grupy minerałów bardzo rzadkich.
Nazwa nawiązuje do składu chemicznego minerału, którego głównym składnikiem jest cynk. (W. Haidinger, 1845 r.).
Rzadko tworzy kryształy, najczęściej spotykane mają postać słupa zakończonego piramidalnie, spotykane są też zbliźniaczenia. Najczęściej występuje w skupieniach ziarnistych, zbitych, płytkowych lub pręcikowych. Jest kruchy, przezroczysty, w świetle lampy ultrafioletowej wykazuje pomarańczową flouorescencję. Niektóre okazy wykazują też opalescencję.
Minerał stref kontaktowych i kontaktowo-metasomatycznych złóż cynkowych. Spotykany w zmetamorfinizowanych wapieniach wraz z willemitem i franklinitem, kalcytem, rodonitem. Przypuszczalnie może powstać też jako produkt pożarów podziemnych. Powstaje też w piecach hutniczych i w rurach odprowadzających gazy piecowe.
Miejsca występowania: