Cynodictis

Cynodictis
Bravard & Pomel, 1850
Okres istnienia: eocen–oligocen
56/23.04
56/23.04
Ilustracja
Systematyka
Domena

eukarionty

Królestwo

zwierzęta

Typ

strunowce

Podtyp

kręgowce

Gromada

ssaki

Podgromada

żyworodne

Infragromada

łożyskowce

Rząd

drapieżne

Podrząd

psokształtne

Rodzina

amficjony

Podrodzina

Amphicyoninae

Rodzaj

Cynodictis

Gatunki
  • Cynodictis cayluxensis
  • Cynodictis crassus
  • Cynodictis ferox
  • Cynodictis elegans
  • Cynodictis exilis
  • Cynodictis lacustris
  • Cynodictis longirostris
  • Cynodictis parisiensis
  • Cynodictis peignei

†Cynodictis – rodzaj wymarłego ssaka z rodziny amficjonów (Amphicyonidae).

Systematyka i ewolucja

Rodzaj Cynodictis został nazwany i opisany przez Auguste’a Bravarda i Auguste’a Pomela w 1850 roku. Uznano go za przodka „psów”, które miały się podzielić na nowoczesne linie psowatych i ich krewnych. Wyewoluował 40 mln lat temu z kunopodobnych zwierząt jak np. Miacis.

Okres istnienia

Cynodictis występował na terenach Eurazji od późnego eocenu do wczesnego oligocenu, ok. 37–28 mln lat temu.

Cechy charakterystyczne

Ssak małej wielkości; mierzył 60 cm, a w kłębie osiągał 30 cm. Posiadał spiczastą kufę i smukłe ciało z gładką sierścią.

Żył na terenach trawiastych, żywiąc się głównie na gryzoniami czy jaszczurkami i również padliną. Cynodictis kopał nory, co gwarantowało mu schronienie przed innymi większymi drapieżnikami.

Gatunki

Do rodzaju należą następujące gatunki:

Cynodictis w kulturze

Cynodictis pojawił się w filmie dokumentalnym Wędrówki z bestiami, kiedy to samica broniła swe młode przed Indricotherium.