
DVCAM – rozwinięcie systemu DV opracowane przez firmę Sony, skierowane do odbiorców profesjonalnych.
Standard DVCAM korzysta z takich samych kaset wideo jak w przypadku standardu DV. Rejestracja jest dokonywana na kasetach o dwóch rozmiarach:
Powierzchnia taśmy jest naparowana kobaltem. Szerokość taśmy wynosi 6,35 mm, a jej grubość 7,0 μm. Dane są zapisywane helikalnie. Każda ścieżka o szerokość 15 μm podzielona jest na 4 sektory: ITI (Insert and Track Information), Audio, Video i Subcode sectors. Prędkość przesuwu taśmy to 28,221 mm/s.
Szersza ścieżka zapisu i większa prędkość przesuwu taśmy w porównaniu do formatu DV zwiększa odporność na dropy i ułatwia edycję materiału.
Próbkowanie odbywa się w formacie 4:2:0. Sygnał luminancji jest próbkowany z częstotliwością 13,5 MHz (720 pikseli na linię), a sygnały różnicowe kolorów z częstotliwością 6,5 MHz (360 piskeli na linię). W każdej ramce przesyłanych jest 576 aktywnych linii. Spróbkowane dane wideo są kompresowane ze stałym współczynnikiem 5:1 z użyciem DCT (dyskretnej transformaty kosinusowej) i VLC (kodowania o zmiennej długości). Stosuje się kodowanie intra-frame. Przepływność strumienia wideo wynosi 25 Mb/s. Istnieje możliwość zapisu 2 kanałów audio z próbkowaniem 48 kHz i rozdzielczością 16 bit lub 4 kanałów o parametrach 32 kHz/12 bit.
Problemem, z jakim spotkać się może użytkownik DVCAM, jest brak pełnej kompatybilności ze sprzętem klasy DV, tj. nagrywać w formacie DVCAM można tylko na sprzęcie oznaczonym logo DVCAM, natomiast odtwarzanie nagranego w tym formacie materiału jest możliwe przez większą grupę urządzeń. Wszystkie maszyny DVCAM odtwarzają taśmy nagrane w formacie DV.