Dabecja azorska | |||
| Systematyka | |||
| Domena | |||
|---|---|---|---|
| Królestwo | |||
| Podkrólestwo | |||
| Nadgromada | |||
| Gromada | |||
| Podgromada | |||
| Nadklasa | |||
| Klasa | |||
| Nadrząd | |||
| Rząd | |||
| Rodzina | |||
| Rodzaj |
dabecja | ||
| Nazwa systematyczna | |||
| Daboecia D. Don Edinburgh New Philos. J. 17: 160. Jul 1834 | |||
| Typ nomenklatoryczny | |||
|
D. polifolia D. Don (=D. cantabrica (Hudson) K. H. E. Koch) | |||
| Synonimy | |||
| |||

Dabecja (Daboecia D. Don.) – rodzaj roślin z rodziny wrzosowatych. Obejmuje dwa gatunki – dabecja azorska jest endemitem Azorów, a dabecja kantabryjska rośnie w zachodniej Irlandii, południowo-zachodniej Francji, w północno-zachodniej Hiszpanii i w Portugalii. Rośliny te zasiedlają wychodnie skalne na terenach podmokłych oraz skraje lasów na glebach kwaśnych. Dabecja kantabryjska uprawiana jest jako roślina ozdobna. Uprawiany jest też mieszaniec obu gatunków – dabecja szkocka otrzymany w 1953 w Glasgow.
Rodzaj należy do plemienia Ericeae, podrodziny Ericoideae, rodziny wrzosowatych Ericaceae.
Dabecja kantabryjska i szkocka uprawiane są ze względu na efektowne kwiaty. Są w uprawie w Europie Środkowej od 1794 (Niemcy), a w Polsce od 1817. W celu otrzymania roślin efektownie kwitnących należy rośliny wysadzać w miejscach słonecznych, na glebie kwaśnej i wilgotnej. Zalecane do sadzenia w grupach wraz z wrzosami i wrzoścami. Ze względu na wrażliwość na mrozu uprawa możliwa tylko w obszarach o łagodniejszym klimacie, w miarę potrzeby konieczne jest okrywanie roślin na zimę. Rośliny rozmnaża się łatwo z sadzonek pędowych w sierpniu i wrześniu.