Dangdut – gatunek indonezyjskiejmuzyki pop, o korzeniach w muzyce malajskiej, arabskiej i indyjskiej. Powstał na przełomie lat 60. i 70. XX wieku wśród muzułmańskiej młodzieży na wyspie Jawa, a w późnych latach 90. stał się powszechny u niższych warstw ludności indonezyjskiej, a także w Malezji i na południowych Filipinach.
Na grupę wykonawców muzyki dangdut składa się przeważnie wokalista (mężczyzna lub kobieta) oraz od 4 do 8 muzyków. Do stosowanych instrumentów należą zwykle: tabla, mandolina, gitara i syntezator. Współczesny dangdut czerpie z tradycji bliskowschodniej muzyki pop, zachodniego rocka, muzyki house, hip-hopu, nowoczesnego R&B i reggae.
Gatunek dangdut osiągnął szczyt popularności w latach 90. XX wieku, a obecnie największą popularnością cieszy się w zachodniej Indonezji (na Jawie, Sumatrze i Borneo).
Przypisy
↑Susan J.S.J.BrowneSusan J.S.J., The gender implications of dangdut kampungan: Indonesian "low class" popular music, Monash Asia Institute, czerwiec 2000, ISBN978-0-7326-1190-3(ang.).
123DebeD.CampbellDebeD., The 'Billboard' report: Dangdut thrives in SE Asia—music rules Indonesia, „Billboard”, 110, 18 kwietnia 1998, s. 1(ang.).
↑AlexandraA.NuvichAlexandraA., Dangdut thrives in SE Asia--Malaysia embraces genre, „Billboard”, 110, 18 kwietnia 1998, s. 1(ang.).
↑RichardR.GehrRichardR., Dawn of Dangdut, „The Village Voice”, 36, 10 grudnia 1991, s. 86(ang.).
Andrew N. Weintraub, Dangdut Stories: A Social and Musical History of Indonesia’s Most Popular Music, Oxford University Press, 2010; ISBN978-0-19-539567-9(ang.).