Daniel Grinberg

Daniel Grinberg
Data i miejsce urodzenia

18 marca 1950
Łódź

doktor habilitowany nauk humanistycznych
Specjalność: historia powszechna XIX w.
Alma Mater

Uniwersytet Warszawski

Doktorat

1977

Habilitacja

1987

Nauczyciel akademicki
Uczelnia

Żydowski Instytut Historyczny
Uniwersytet w Białymstoku

Daniel Grinberg (ur. 18 marca 1950 w Łodzi) – polski historyk żydowskiego pochodzenia, w latach 1994–1995 dyrektor Żydowskiego Instytutu Historycznego, znawca ruchu anarchistycznego.

Życiorys

Studiował historię na Uniwersytecie Warszawskim, gdzie w 1973 uzyskał tytuł magistra. W 1977 doktoryzował się na podstawie pracy Towarzystwo Fabiańskie: Ludzie – idee – organizacja, napisanej pod kierunkiem Rafała Gerbera, a w 1987 uzyskał habilitację. Od 1991 jest profesorem w Instytucie Historii Uniwersytetu w Białymstoku.

Zajmuje się historią powszechną XIX wieku i ruchem anarchistycznym, a także socjologią historyczną, historią idei, historiozofią, emigracjami politycznymi, ruchami społecznymi oraz emancypacją Żydów europejskich.

Przełożył na język polski Korzenie totalitaryzmu Hanny Arendt (1989) – z Mariolą Szawiel, oraz Teorię demokracji Giovanniego Sartoriego (1994).

Jest również członkiem Komisji Statystycznej Polskiego Związku Lekkiej Atletyki (której przewodniczył w latach 1983–1989) i ATFS (międzynarodowego Stowarzyszenia Statystyków LA), współautorem wielu prac poświęconych historii lekkiej atletyki w Polsce i zestawień najlepszych wyników w tej dyscyplinie sportu.

Publikacje

Przypisy

  1. ↑ dr hab. Daniel Grinberg, prof. UwB – Instytut Historii i Nauk Politycznych UwB [online], web.archive.org [dostęp 2017-10-06] [zarchiwizowane z adresu 2016-07-13] (pol.).

Bibliografia

Linki zewnętrzne