Danuta Ulicka

Danuta Ulicka
Państwo działania	Polska
Data i miejsce urodzenia	8 czerwca 1956 ; Warszawa
	Profesor doktor habilitowany nauk humanistycznych
	Specjalność: literatura polska, teoria literatury
Alma Mater	Uniwersytet Warszawski (1979)
Doktorat	1988 ; Uniwersytet Warszawski
Habilitacja	2000 ; Uniwersytet Warszawski
Profesura	2009
Uczelnia wyższa	Wydział Polonistyki Uniwersytetu Warszawskiego
Okres zatrudn.	Od 1979
	Pracownik naukowy, nauczyciel akademicki

Danuta Małgorzata Ulicka (ur. 8 czerwca 1956 w Warszawie) – polska literaturoznawczyni, specjalistka w zakresie teorii literatury i poetyki, tłumaczka literatury rosyjskiej na język polski.

Biografia

Córka Jana Surowca i Teodozji z d. Bakalarczyk. W latach 1971–1975 uczęszczała do VI Liceum Ogólnokształcącego im. Tadeusza Reytana w Warszawie, w którym uzyskała maturę (1975). Ukończyła studia polonistyczne na Uniwersytecie Warszawskim (1979). Doktorat obroniła w 1988 roku na Uniwersytecie Warszawskim, a habilitację uzyskała w 2000 roku, również na Uniwersytecie Warszawskim. Tytuł profesora otrzymała w 2009 roku.

Profesor UW (od 2002 roku). Kierowniczka Zakładu Poetyki, Teorii Literatury i Metodologii Badań Literackich w Instytucie Literatury Polskiej na Wydziale Polonistyki Uniwersytetu Warszawskiego. Wykładowczyni w Kolegium MISH UW, Collegium Artes Liberales UW i Akademii Humanistycznej im. Aleksandra Gieysztora w Pułtusku. Tłumaczyła na polski literaturę rosyjskojęzyczną (m.in. Michaił Bachtin, Siergiej Awierincew, Olga Freudenberg, Roman Jakobson). Dwukrotna laureatka nagrody Ministra Szkolnictwa Wyższego i Techniki (2005, 2007).

Bibliografię podano za cytowanym źródłem.

M. Bachtin, Estetyka twórczości słownej, Warszawa 1986.
S. Awierincew, Na skrzyżowaniu tradycji. Szkice o literaturze i kulturze wczesnobizantyjskiej, Warszawa 1988.
W.J. Propp, Nie tylko bajka, Warszawa 2000.
O.M. Freudenberg, Semantyka kultury, Kraków 2005.
Ja – Inny. Wokół Bachtina, t. 1–2 (red. naukowa), Kraków 2009.

Ingardenowska filozofia literatury. Konteksty, Warszawa 1992.
Granice literatury i pogranicza literaturoznawstwa. Fenomenologia Romana Ingardena w świetle filozofii lingwistycznej, Warszawa 1999.
Literaturoznawcze dyskursy możliwe. Studia z dziejów nowoczesnej teorii literatury w Europie Środkowej i Wschodniej, Kraków 2007.
Słowa i ludzie. 10 szkiców z antropologii filologicznej, Warszawa 2013.

Literatura. Teoria. Metodologia, Warszawa 1998 (wyd. 2: Warszawa 2001; wyd. 3: Warszawa 2006; przekład ukraiński zmieniony i rozszerzony: Literatura. Teorija. Metodologija, Kijów 2006).
Dialog. Komparatystyka. Literatura, pod redakcją naukową E. Kasperskiego i D. Ulickiej, Warszawa 2002.
Derrida/Adirred, pod red. naukową D. Ulickiej i Ł. Wróbla, Pułtusk 2006.
Tradycje polskiej nauki o literaturze. Warszawskie Koło Polonistów po 70 latach, praca zbiorowa pod redakcją D. Ulickiej i M. Adamiaka, Warszawa 2008.
Tekst (w) sieci, t. 1: redakcja naukowa D. Ulicka, t. 2 redakcja naukowa A. Gumkowska, Warszawa 2009.
Dramatyczność i dialogowość w kulturze, pod red. naukową A. Krajewskiej, D. Ulickiej, P. Dobrowolskiego, Poznań 2010.

Poetyka. Genologia. Interpretacje, Warszawa 1997.
Poetyka, t. 1, Warszawa 1999; wyd. 2: Warszawa 2000; wyd. 3: Warszawa 2003; wyd. 4: Warszawa 2004.
Poetyka, t. 2, Warszawa 2000; wyd. 2: Warszawa 2001.
Teoria literatury i metodologia badań literackich, Warszawa 1999: wyd. 2: Warszawa 2001.
Teoretycznoliterackie tematy i problemy, Warszawa 2003.

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 Danuta Ulicka. ppibl.ibl.waw.pl. [dostęp 2021-01-30].
↑ Wojciech Rylski: Absolwenci Reytana 1975 (jako Danuta Małgorzata Surowiec). wne.uw.edu.pl. [dostęp 2022-10-09].
↑ Prof. dr hab. Danuta Małgorzata Ulicka, [w:] archiwalna baza „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI PIB) [dostęp 2021-01-30] .
↑ Prof. dr hab. Danuta Ulicka. ilp.uw.edu.pl. [dostęp 2021-01-30].

Prof. dr hab. Danuta Małgorzata Ulicka, [w:] archiwalna baza „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI PIB) [dostęp 2012-05-29] .
Prof. dr hab. Danuta Ulicka. Akademia »Artes Liberales«. [dostęp 2012-05-29].
Prof. dr hab. Danuta Ulicka. Instytut Literatury Polskiej UW. [dostęp 2021-01-30].