Dardania (prowincja rzymska)

Czasy przedrzymskie

Prowincja powstała na terytorium zlokalizowanym w miejscu przedrzymskiego osadnictwa plemienia Dardanów. Mitycznym wodzem tego plemienia i królem Dardanii miał być Dardanos, protoplasta Trojan. Odnotowanym założycielem dynastii władającej Dardanami był Bardylis I (król w okresie 395-358 p.n.e.). Kolejnymi odnotowanymi władcami Dardanów byli:

Dardanowie wielokrotnie, ze zmiennym powodzeniem wchodzili w konflikty z władcami Macedonii, także w okresie, gdy ta znalazła się już pod panowaniem rzymskim. Pierwsze starcia miały miejsce w latach 75–73 p.n.e. (Rzymianie dowodzeni przez Gajusza Skryboniusza Kuriona zwyciężyli), kolejne - aż do ostatecznego podporządkowania Rzymowi ok. 28 p.n.e..

Czasy rzymskie

Jako prowincja Dardania zaistniała około roku 293 jako efekt wydzielenia z istniejącej wcześniej prowincji Mezja Górna. W rezultacie podziału powstały prowincje Dardania oraz Moesia Prima (Mezja I).

O powstaniu prowincji zdecydował cesarz Dioklecjan w ramach zrealizowanej przez siebie reformy administracyjnej, w ramach której utworzono Diecezję Mezja, złożoną z Dardanii i innych prowincji (były to: Achaja, Dacia Ripensis, Epirus nova, Epirus vetus, Kreta, Macedonia, Moesia Superior, Praevalitana, Tesalia).

W kolejnych dziesięcioleciach wschodnią część terytorium Dardanii włączono do prowincji Dacia Mediterranea, w której głównym ośrodkiem była Serdica (współcześnie Sofia). Nadrzędna diecezja została z kolei podzielona na dwie: Diecezję Macedonia i Diecezję Dacja (w której znalazła się Dardania).

Po podziale Cesarstwa Rzymskiego (395) Dardania znalazła się pod zwierzchnictwem Cesarstwa wschodniorzymskiego (Bizantyńskiego).