 | |
| Data i miejsce urodzenia | |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci | |
| Zawód | |
| Współmałżonek | |
| Lata aktywności |
1976–2004 |
Daria „Duśka” Trafankowska (ur. 5 stycznia 1954 w Poznaniu, zm. 9 kwietnia 2004 w Warszawie) – polska aktorka telewizyjna i teatralna, lektorka, prezenterka telewizyjna i dziennikarka radiowa.
Była córką Janusza Trafankowskiego i jego żony, Krystyny z domu Antoniewskiej. Jej matka była aktorką i spikerką radiową, a ojciec zajmował się sitodrukiem.
Ukończyła XVII Liceum Ogólnokształcące im. Andrzeja Frycza Modrzewskiego w Warszawie. Była absolwentką Wydziału Aktorskiego Państwowej Wyższej Szkoły Filmowej, Telewizyjnej i Teatralnej w Łodzi; w 1979 obroniła pracę dyplomową o teatrze Andrzeja Wajdy. W trakcie studiów otrzymała nagrodę Srebrnej Ryby dla najzdolniejszej studentki wydziału aktorskiego od dziekana Jana Rybkowskiego.
Jako aktorka zadebiutowała główną rolą w oświatowym filmie inscenizowanym Jadwigi Żukowskiej O dzieciach niejadkach (1961) u boku Mieczysława Pawlikowskiego. W okresie nastoletnim była redaktorką czasopisma harcerskiego „Na Przełaj” i należała do Klubu Młodych Autorów. Przez dwa lata występowała w łódzkim teatrze pantomimy.
Wystąpiła w filmie Jerzego Kołodziejczyka Anioły pod choinką (1975). Następnie zagrała główne role w filmach: Właśnie o miłości (1977) Juliusza Janickiego i Zdjęcia próbne (1977) Agnieszki Holland. Została także obsadzona w roli matki głównego bohatera niemieckiego dramatu wojennego Volkera Schlöndorffa Blaszany bębenek (1979), ale ostatecznie nie zagrała w tym filmie, bo nie uzyskała na czas paszportu. W latach 70. zagrała także drugoplanową rolę w serialu Polskie drogi (1977) i dramacie Krzysztofa Zanussiego Spirala (1978).
Po ukończeniu studiów była adeptką w Teatrze im. Aleksandra Fredry w Gnieźnie. Następnie występowała w teatrach warszawskich: Narodowym (do 1983), Powszechnym (od 1983; debiut: tytułowa rola w spektaklu Iwona, księżniczka Burgunda) i Komedia. Grała Gruszeńkę w spektaklu Bracia Karamazow (reż. Ingold Wildenauer) w Schauspielhaus w Zurychu.
Kilkukrotnie wystąpiła w produkcjach wyreżyserowanych przez jej męża, Waldemara Dzikiego; zagrała matki głównych bohaterów filmów: Cudowne dziecko (1987) i Życie za życie. Maksymilian Kolbe (1991) oraz główną rolę w spektaklu Teatrze Telewizji Dwoje na huśtawce (1990).
W 1993 wraz z przyjaciółką, Renatą Berger, założyła agencję scenariuszowo-artystyczną „Axis & Plot”.
W latach 1995–2000 wspólprowadziła (z Januarym Brunovem) teleturniej matematyczny dla dzieci Szalone liczby w TVP2. W latach 90. zdobyła powszechną rozpoznawalność dzięki roli siostry oddziałowej Danuty Dębskiej w serialu Na dobre i na złe w TVP2.
Zmarła na raka trzustki. 15 kwietnia 2004 została pochowana w Warszawie na cmentarzu Powązkowskim (kwatera 207-4-5).
W okresie licealnym była związana z historykiem Krzysztofem Skupieńskim. Rozwiedziona z reżyserem Waldemarem Dzikim, z którym miała syna, Wita (ur. 17 sierpnia 1980).
Od 2009 jest patronką jednego ze skwerów w Warszawie.
