Dariusz Rott (2022) | |
| Data urodzenia |
23 maja 1965 |
|---|---|
| profesor nauk humanistycznych | |
| Specjalność: filologia polska, literaturoznawstwo | |
| Alma Mater | |
| Doktorat |
17 stycznia 1995 |
| Habilitacja |
24 lutego 2003 |
| Profesura |
30 czerwca 2008 |
| Nauczyciel akademicki | |
| Uczelnia |
Uniwersytet Śląski w Katowicach |
| Odznaczenia | |
Dariusz Mirosław Rott (ur. 23 maja 1965) – polski literaturoznawca, kulturoznawca i medioznawca, profesor nauk humanistycznych, nauczyciel akademicki Uniwersytetu Śląskiego w Katowicach. W różnych formach zatrudnienia pracował również w Akademii Ignatianum w Krakowie, Wyższej Szkole Humanitas w Sosnowcu, Wyższej Szkoły Pedagogicznej ZNP w Warszawie, Wyższej Szkoły Zarządzania Ochroną Pracy w Katowicach, Uniwersytecie Ekonomicznym w Katowicach, Wyższej Szkole Informatyki i Zarządzania w Rzeszowie, Wyższej Szkole Biznesu w Dąbrowie Górniczej i Akademii Techniczno-Humanistycznej w Bielsku-Białej. Pełnił funkcje prorektora, dyrektora i zastępcy dyrektora instytutów, kierownika zakładu i pracowni.
Jest absolwentem studiów magisterskich na kierunku filologia polska, na Uniwersytecie Śląskim (UŚ) w Katowicach z 1989 r., gdzie uzyskał dyplom z wyróżnieniem na podstawie pracy Staropolskie relacje z podróży. "Opisanie wyspy Islandyji" Daniela Vettera. Od 1 listopada 1988 r. był zatrudniony na stanowisku asystenta-stażysty w Instytucie Nauk o Literaturze Polskiej na UŚ, a w latach jako 1989–1995 jako asystent w tymże Instytucie. W 1994 r. na Wydziale Filologicznym UŚ obronił doktorat z zakresu nauk humanistycznych na podstawie rozprawy Staropolskie chorografie. Początki-rozwój-przemiany gatunku, a następnie w 2003 r. uzyskał habilitację. Był również stażystą w Instytucie Filologii Polskiej Wyższej Szkoły Pedagogicznej (WSP) w Krakowie w 1994 r., a w latach 1995–2005 był zatrudniony na stanowisku adiunkta w Instytucie Nauk o Literaturze Polskiej Uniwersytetu Śląskiego. W 2005 r. został prof. nadzwyczajnym UŚ, a od 2008 r. jest profesorem tytularnym w zakresie nauk humanistycznych.
Wypromował dziewięcioro doktorów, m.in. Michała Kaczmarczyka.
Pełnił szereg funkcji administracyjnych na UŚ, w tym w latach 1995–1997 był sekretarzem rektora Uniwersytetu Śląskiego, w latach 1996–2003 rzecznikiem prasowym UŚ, a także członkiem rady Wydziału Filologicznego i Senatu UŚ.
Od maja 2014 r. do maja 2015 r. był redaktorem naczelnym miesięcznika „Śląsk".
Jest przewodniczącym Rady Uczelni Uniwersytetu Komisji Edukacji Narodowej.