David Crowder

David Crowder
	; Crowder w 2009 roku na koncercie w Nebrasce.
Data i miejsce urodzenia	29 listopada 1971 ; Texarkana, Teksas
Pochodzenie	amerykańskie
Gatunki	praise & worship; CCM, rock chrześcijański, folktronica
Zawód	piosenkarz, kompozytor, autor tekstów
Aktywność	od 1996
Wydawnictwo	Passion Conferences
Powiązania	David Crowder Band
	Instrument
	gitara
	Multimedia w Wikimedia Commons
	Strona internetowa

David Crowder (ur. 29 listopada 1971 w Texarkanie) – amerykański śpiewak, kompozytor i autor tekstów CCM. Do 2012 roku wokalista zespołu David Crowder Band, po którego rozpadzie rozpoczął karierę solową.

Życiorys

Absolwent chrześcijańskiego Uniwersytetu Baylora w Teksasie. Zdobywca wielu nagród GMA Dove. Jego drugi album studyjny Neon Steeple pojawił się w maju 2014 roku i znalazł się w pierwszej dziesiątce listy Billboard 200. Pięciokrotnie nominowany do Nagrody Grammy.

Dyskografia

Albumy studyjne

2012 – iTunes Session
2014 – Neon Steeple
2016 – American Prodigal
2018 – I Know a Ghost

Single

2013 – I Am
2014 – Come As You Are
2015 – Lift Your Head Weary Sinner (Chains)
2016 – Run Devil Run
2016 – My Victory
2017 – Forgiven
2017 – Back to the Garden
2017 – All My Hope (z Tauren Wells)
2018 – Red Letters
2018 – Wildfire
2019 – Let It Rain (Is There Anybody) (z Mandisa)
2020 – I’m Leaning On You (z Riley Clemmons)

Zobacz też

Lauren Daigle

Przypisy

↑ Crowder Breaks Into Top 10 on Billboard 200 with Solo Debut Neon Steeple [online], the media collective [dostęp 2020-11-01] (ang.).
↑ MelissaM. Ruggieri MelissaM., The AtlantaT.A. Journal-Constitution The AtlantaT.A., Crowder talks Grammy Award nomination, headlining Winter Jam and his trademark beard [online], ajc.com [dostęp 2020-11-01] (ang.).

[1] Crowder Breaks Into Top 10 on Billboard 200 with Solo Debut Neon Steeple [online], the media collective [dostęp 2020-11-01] (ang.).

[2] MelissaM. Ruggieri MelissaM., The AtlantaT.A. Journal-Constitution The AtlantaT.A., Crowder talks Grammy Award nomination, headlining Winter Jam and his trademark beard [online], ajc.com [dostęp 2020-11-01] (ang.).