Delimara Lighthouse

Delimara Lighthouse

Delimara Lighthouse
Państwo	Malta
Miejscowość	Delimara, Marsaxlokk, Malta
Wysokość wieży	18 m
Wysokość światła	35 m n.p.m.
Zasięg światła	18 mil morskich (33 km, 21 mil) Mm
Charakterystyka światła	Fl (2) W 12s.
Data budowy	1854–1855
Położenie na mapie Malty Delimara Lighthouse
Położenie na mapie Morza Śródziemnego Delimara Lighthouse
35°49′19,2″N 14°33′32,4″E/35,822000 14,559000
Multimedia w Wikimedia Commons

Delimara Lighthouse – nazwa dwóch latarni na półwyspie Delimara, w pobliżu Marsaxlokk, na Malcie. Zabytkowa latarnia została zbudowana w 1855 i działała do 1985, dziś opiekuje się nią organizacja Din l-Art Ħelwa. Nowoczesna, sterowana elektrycznie latarnia znajdująca się obok starej, została oddana do użytku w 1990.

Delimara Lighthouse

Zabytkowa, oryginalna latarnia składa się z dwukondygnacyjnej, prostokątnej podstawy i wieży w czarno-białej pasy. Pomalowano ją w ten sposób w 1950 roku, ponieważ marynarze mieli problem z jej zlokalizowaniem podczas dnia. Budynek jest w dużej mierze wykonany z wapienia globigeryny, tylko na szczycie wieży zastosowano twardą skałę do obudowy latarni. Wieża zawiera zbiornik na naftę w kształcie gruszki i wykonany z mosiądzu. Jest to jedyna latarnia na Malcie, w której zachowała się oryginalna soczewka Fresnela.

Nowa latarnia powstała obok starej w 1990 roku. Jej budynek ma dwa piętra z systemem łączności i radarem zamontowanym na dachu.

Położenie

Obie latarnie znajdują się kilkanaście metrów od siebie na krańcu półwyspu Delimara, południowo-wschodniego punktu Malty. Stoją około 3 kilometry na południowy wschód od miasta Marsaxlokk. Nowoczesny budynek znajduje się 15 metrów na południowy wschód od budynku zabytkowego.

Historia

Potrzeba budowy latarni morskiej na półwyspie Delimara powstała w momencie otwarcia Kanału Sueskiego w 1850 i wynikającego wzrostu ruchu żeglugowego. Angielski gubernator Malty, sir Richard More O’Ferrall zlecił budowę, a w 1854 rozpoczęto budowę latarni, którą ukończono w 1855. Latarnia morska służyła głównie jako przewodnik dla statków handlowych, jednak latarnik opracowywał raport o ruchach wszystkich statków, które zaobserwował w kierunku Malty. Po budowie czerwone światło latarni wytwarzała lampa olejowa, która w 1896 roku została zastąpiona przez mocniejszą lampę naftową, która wysyłała naprzemiennie białe i czerwone wiązki światła co 30 sekund. Cykl wysyłania sygnału świetlnego obsługiwał tradycyjny mechanizm zegarowy, sterowany ręcznie. Światło było widoczne do 19 mil morskich. W 1956 pojawiły się problemy z tym mechanizmem i zastąpiono go stałą, białą latarnią.

Podczas II wojny światowej latarnia została uszkodzona. Poza uszkodzeniem szkła nie było większych szkód, spowodowanych przez uderzenie pociskiem.

Delimara Lighthouse po latach

Latarnie morskie na Malcie są utrzymywane i obsługiwane przez Transport Malta, który przejął dawny Urząd Morski Malta. W marcu 2006 roku Urząd Morski przekazał nieczynną starą latarnię morską organizacji pozarządowej Din l-Art Ħelwa, która w tym samym roku rozpoczęła jej remont. W 2008 zostały ukończone pierwsze dwie fazy remontu, dotyczące ścian zewnętrznych, połączeń wodnych i elektrycznych. W ostatniej fazie, mimo trudności finansowych, przywrócono również oryginalny mechanizm świetlny.

Po remoncie w budynku latarni urządzono dwa apartamenty mieszczące do 10 osób. Mieszkania te są wynajmowane turystom, a uzyskany dochód Din l-Art Ħelwa przeznacza na pokrycie kosztów restauracji podobnych obiektów.

Zobacz też

• lista latarni morskich na Malcie

Przypisy

Linki zewnętrzne

• Lighthouses of Malta. unc.edu. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-03-15)]. (ang.)