Demetriusz Cynik (także Demetrios) – filozof cynicki działający w Cesarstwie Rzymskim w I wieku n.e., związany z Seneką Młodszym. Przebywał w Rzymie za panowania Kaliguli, Nerona i Wespazjana. Prawdopodobnie już za Nerona został wygnany do Grecji. Za Wespazjana ponownie skazano go na wygnanie, tym razem na wyspę, za krytykę rządów cesarza.
Seneka przedstawiał Demetriusza jako człowieka żyjącego skromnie i darzył go podziwem. Według jego relacji Demetriusz uważał, że lepiej znać i stosować niewiele zasad, niż przyswoić ich wiele, ale nie umieć się nimi posługiwać. Zalecał też, by nie przywiązywać się do tego, co zależy od losu, opanować pragnienia i uwolnić się od lęku przed bogami. Seneka przytaczał też jego przekonanie, że najbardziej nieszczęśliwy jest człowiek, który nigdy nie zaznał żadnego nieszczęścia: nie miał on okazji sprawdzić się wobec przeciwności.