Departament Obrony Stanów Zjednoczonych (ang.United States Department of Defense; zwany także: ang.United States Department of War – Departament Wojny Stanów Zjednoczonych) – resort rządu Stanów Zjednoczonych, na którym spoczywa obowiązek koordynowania i nadzorowania agencji i funkcji rządu, wiążących się z bezpieczeństwem narodowym i siłami zbrojnymi. Na czele departamentu stoi sekretarz obrony, który jest członkiem gabinetu prezydenta. Zadaniem Departamentu Obrony jest zapewnienie „sił wojskowych potrzebnych do powstrzymania wojny i zapewnienia bezpieczeństwa narodu”.
Według danych na połowę 2022, Departament Obrony Stanów Zjednoczonych jest największym pracodawcą na świecie, zatrudniając łącznie 2,87 mln ludzi, wojskowych oraz cywilów.
Nazwa
Departament Obrony wywodzi się z Departamentu Wojny, który istniał w latach 1789–1947, kiedy to w wyniku Ustawy o Bezpieczeństwie Narodowym z 1947 (ang.National Security Act of 1947) podzielono go na Departament Armii i Departament Sił Powietrznych, które wraz z Departamentem Marynarki Wojennej utworzyły Krajowe Dowództwo Wojskowe (ang.National Military Establishment, NME). W 1949 roku NME przemianowano na Departament Obrony.
5 września 2025 prezydent Donald Trump wydał rozporządzenie wykonawcze, które dopuściło możliwość stosowania dawnych określeń „Departament Wojny” oraz „Sekretarz Wojny” obok dotychczasowych nazw „Departament Obrony” i „Sekretarz Obrony”. Trump opisał tę zmianę jako próbę stworzenia silniejszej i bardziej wojowniczej marki oraz stwierdził, że nazwy ze słowem „obrona” są „woke”.
Ponieważ zgodnie z prawem jedynie Kongres Stanów Zjednoczonych w drodze ustawy może dokonać formalnej zmiany nazwy istniejącej instytucji, „Departament Obrony” i „Sekretarz Obrony” wciąż pozostają jedynymi oficjalnymi tytułami w dokumentach prawnych i urzędowych.
Podział organizacyjny
Departament Obrony koordynuje pracę trzech resortów: