Wąż pierścieniowy

Wąż pierścienowy

Diadophis punctatus
(Linnaeus, 1766)
Wąż pierścieniowy (Diadophis punctatus)
Systematyka
Domena	eukarionty
Królestwo	zwierzęta
Typ	strunowce
Podtyp	kręgowce
Gromada	gady
Rząd	łuskonośne
Podrząd	węże
Rodzina	połozowate
Rodzaj	Diadophis
Gatunek	Wąż pierścieniowy
Synonimy
Coluber punctatus Linnaeus, 1766 * Calamaria punctata Schlegel, 1837 * Diadophis amabilis Baird & Girard, 1853 * Ablabes punctatus A.M.C. Duméril & Bibron, 1854 * Coronella punctata Boulenger, 1894 * Diadophis punctatus Cope, 1898
Kategoria zagrożenia (CKGZ)
najmniejszej troski
Zasięg występowania
Zasięg węża pierścieniowego

Wąż pierścieniowy (Diadophis punctatus) – gatunek niejadowitego węża z rodziny połozowatych (Colubridae), który należy do rodzaju Diadophis, występującego w Ameryce Pólnocnej.

Systematyka i nazewnictwo

Gatunek został opisany naukowo przez Karola Linneusza w 1766 roku pod nazwą Coluber punctatus, a później przeniesiony do rodzaju Diadophis. Nazwa nawiązuje do charakterystycznego jasnego pierścienia na szyi. W literaturze podaję się liczne podgatunki.

Występowanie

Diadophis punctatus występuje w Ameryce Północnej, przede wszystkim na obszarze Stanów Zjednoczonych, a także w południowej wschodniej Kanadzie i Meksyku. Jego zasięg obejmuje zachodnie wybrzeże aż do Nowej Anglii, jednak rozmieszczenie poszczególnych populacji jest nierównomierne. Gatunek zasiedla różnorodne środowiska.

Wygląd

Jest to niewielki, smukły wąż, osiągający zazwyczaj około 25–38 cm długości całkowitej. Jego grzbiet jest najczęściej ciemny, czarny, szarawy lub brunatny. Charakterystyczną cechą jest jasny, zwykle żółty, pomarańczowy lub kremowy pierścień na szyi, oddzielający głowę od reszty ciała, przez co z wyglądu może przypominać europejskiego zaskrońca zwyczajnego. Brzuch jest zazwyczaj jaskrawożółty, pomarańczowy lub czerwonawy, często z rzędami ciemnych plam. Intensywność ubarwienia i wyrazistość pierścienia różnią się między populacjami, a u niektórych osobników pierścień może być słabo widoczny lub w ogóle nie występować.

Siedlisko i tryb życia

Zasiedla przede wszystkim wilgotne lasy, zarośla, obrzeża mokradeł oraz tereny w pobliżu strumieni i innych zbiorników wodnych. Spotykany jest również w środowiskach bardziej suchych. Większość czasu spędza pod kamieniami, kłodami, korą i innymi elementami leżącymi na ziemi. Jest skrytym wężem, aktywnym głównie nocą lub o zmierzchu, choć jego aktywność zależy od warunków środowiskowych. Rzadko obserwuje się go na otwartej przestrzeni, dlatego pomimo szerokiego zasięgu może pozostawać trudny do znalezienia.

Pokarm

Jest drapieżnikiem żywiącym się przede wszystkim niewielkimi zwierzętami. Jego pokarm obejmuje głównie dżdżownice, ślimaki nagie oraz płazy, w tym salamandry i traszki. Poluje również na niewielkie gady, w szczególności jaszczurki i inne małe węże. Skład diety zależy od regionu oraz wielkości osobnika. Ofiary są chwytane i połykane, a w przypadku niektórych zwierząt wąż wykorzystuje również wydzielinę gruczołów jadowych do ułatwienia obezwładniania zdobyczy.

Rozmnażanie

Wąż pierścieniowy jest gatunkiem jajorodnym. Gody odbywają się zwykle wiosną, a w niektórych populacjach również jesienią. Samica składa jaja najczęściej na początku lata, w wilgotnych i osłoniętych miejscach, takich jak przestrzenie pod kłodami, kamieniami lub w rozkładającej się materii roślinnej. Wielkość lęgu zależy od populacji i cech samicy. Inkubacja przebiega poza organizmem matki, a młode wykluwają się zazwyczaj latem lub pod koniec lata. Po wykluciu są samodzielne i nie otrzymują opieki od rodziców.

Ochrona

Według czerwonej listy gatunków zagrożonych IUCN, jest to gatunek najmniejszej troski (least concern), nie są wobec niego prowadzone szerokie działania ochronne.

Przypisy